Intermezzo

Mehr zum Buch

'Waarom zijn die mensen hier allemaal zo onooglijk? De één ziet er nog grauwer uit dan de ander. Moest je de huid van die jongen zien die vanavond aan tafel naast me zat! En die vrouw tegenover me, wat een haar! Ik weet het niet. Iedereen is ook zo kleurloos. Het soort mensen dat je altijd, overal over het hoofd ziet. Zouden ze daarop worden uitgekozen in inrichtingen?'Uit nieuwsgierigheid naar en afkeer van psychotici, manisch-depressieven en schizofren, verbleef Jantiene van Aschs enige tijd in een psychiatrische inrichting.De ik-figuur raakt gaandeweg zo betrokken bij het leven in de kliniek dat de vraag naar het onderscheid tussen de alledaagse waanzin en de officiële waanzin haar bijna waanzinnig maakt.Ook de lezer zal zich deze vraag onontkoombaar stellen wanneer hij getuige is van de gruwelijke en ontroerende lotgevallen van de vier hoofdpersonen, die het spoor bijster zijn en voor wie humor het belangrijkste wapen blijkt.