Ballena

Mehr zum Buch

Μια παράξενη, ακατάλυτη συμπάθεια γεννιέται για το όν που ήρθε να τερματίσει τη ζωή του, απομονώνοντάς μας σ' εκείνη την ψυχρή αμμουδιά, ανάμεσα στον γκρεμό και τα νερά. Είμαστε μόνοι με τη φάλαινα, μια ανεξιχνίαστη μάζα ζελατίνης, και χωρίς λέξεις, ενστερνιζόμαστε την υπόθεσή της. Αυτή η ήττα, το σιωπηλό σβήσιμο, αναδεικνύεται. Η θέα της μας εκτοξεύει έξω από το χρόνο, απομακρύνοντάς μας από την παράλογη γη που φαίνεται να πορεύεται προς την καταστροφή. Νομίζουμε ότι βλέπουμε απλώς ένα κήτος στην άμμο, αλλά αυτό που ατενίζουμε είναι ένας νεκρός πλανήτης. Η γραφή του Paul Gadenne, γραμμένη πριν από μισό αιώνα, προσφέρει μια αρτιότητα και αποδεικνύει πως μια αφήγηση που στοιχειώνεται από τη μνήμη του κόσμου μπορεί να δημιουργήσει το σύμβολο ενός κόσμου διχασμένου ανάμεσα στην αποθέωση και την καταστροφή. Η σύντομη αφήγηση του Γκαντέν τοποθετείται στους αντίποδες του "Μόμπυ Ντικ", φέρνοντας στη μνήμη τις γραμμές του Giono για την ανθρώπινη επιθυμία και την αναζήτηση ενός θηριώδους αντικειμένου. Δημοσιευμένο αρχικά στο περιοδικό Empedocle του Albert Camus, το κείμενο επανεκδόθηκε το 1982 από τον οίκο Actes Sud, με μεγάλη επιτυχία που οδήγησε σε πολλές επανεκδόσεις.