Gerard Aalders Bücher

Onderzoek naar mogelijk dubieuze connecties van prins Bernhard (1911-2004).

In dit onthullende boek geeft auteur en historicus Gerard Aalders een verbijsterende inkijk in de werkwijze van het NIOD. Het befaamde Nederlands Instituut voor Oorlogs Documentatie werkt ook in opdracht van de regering. Het Instituut heeft de naam onafhankelijk te zijn, maar is dit wel zo? In de zeventien jaar dat Aalders als onderzoeker aan het NIOD was verbonden, kreeg hij menigmaal een spreekverbod opgelegd. De resultaten van zijn onderzoekswerk waren niet altijd welkom. Niet alleen ‘Den Haag’ probeerde hem het zwijgen op te leggen, ook prins Bernhard trachtte – in persoonlijk contact of via de minister-president – de auteur monddood te maken. In de periode dat Aalders op Het Instituut werkte (1993-2010) is herhaaldelijk druk op hem uitgeoefend om zijn onderzoeksresultaten in lijn te brengen met de wensen van het landsbestuur. Geen middel, intimidatie, roddel noch achterklap liet ‘Den Haag’ onbenut om zijn zin door te drijven. De leiding van het NIOD toonde vaak weinig ruggengraat. Directie en bestuur lieten meer dan eens de oren hangen naar de Haagse eisen. Van Aalders werd verwacht dat hij de uitkomsten van zijn onderzoek zou aanpassen aan de wensen van de opdrachtgevers. Gerard Aalders heeft zich altijd beroepen op zijn academische vrijheid van spreken, die iedere NIOD-medewerker geniet. Aangezien hij altijd de regels respecteerde, kon geen directie zijn ontslag doordrukken. Lang heeft hij geaarzeld of hij dit boek zou schrijven. Uiteindelijk concludeerde Aalders dat het beleid van onafhankelijke directies, die zich keer op keer toch lieten overrompelen door ‘Den Haag’ en het koningshuis, niet onbesproken mocht blijven. Geschiedschrijving behoort onafhankelijk te zijn; geen speelbal van belangen. Gerard Aalders werkte als onderzoeker bij het NIOD en publiceerde onder meer over de nazi-roof in Nederland. Hij schreef diverse boeken over de Bilderbergconferenties, economische oorlogvoering, inlichtingendiensten, kartels en majesteitsschennis. Eerder verschenen bij Just Publishers zijn boeken over prins Bernhard en koningin Wilhelmina.

Het Huis van Oranje is de uitverkoren familie die, op basis van geboorte, een bijzondere plaats in het Nederlandse bestel inneemt, zoals vastgelegd in de Grondwet. Historicus Gerard Aalders onderzoekt de wijdverbreide adoratie voor de koningen en koninginnen, van Willem I, II en III tot Wilhelmina, Juliana, Beatrix en Willem-Alexander, evenals hun partners. De populariteit van het koningshuis, zowel in Nederland als daarbuiten, roept de vraag op waarom de Oranjes de status van popsterren genieten. Zijn het hun prestaties of capaciteiten die deze verering rechtvaardigen? Tot nu toe heeft geen enkele Oranje de troon geweigerd, wat opmerkelijk is gezien de royale beloning en aantrekkelijke secundaire arbeidsvoorwaarden. Aalders vraagt zich af welke redenen er zijn om de monarchie voort te zetten, strikt gemeten naar verdiensten voor het land en zonder franje. Hij duikt in de roerige geschiedenis van het koningshuis, doet bijzondere ontdekkingen en komt tot opvallende conclusies. De werkelijkheid blijkt verbazingwekkend en ontnuchterend: de erfelijkheid van de koningsfunctie toont de onbelangrijkheid ervan aan, wat de suggestie oproept om simpelweg het oudste kind van de vorige koning als opvolger te nemen.