Erik Schmidt Bücher

Das Basler Münster zählt zu den bedeutendsten Sakralbauten am Oberrhein und ist geprägt von Romanik und Gotik. Über einen Zeitraum von etwa 500 Jahren entstanden, vereint es die Merkmale der ehemaligen Bischofskirche und heutigen Hauptkirche der evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt. Der Münsterbaumeister Peter Burckhardt hatte den Wunsch, die Schönheit dieses Bauwerks in einem Bildband einem breiten Publikum näherzubringen und die Reihe von Münsterfotobänden des 20. Jahrhunderts fortzusetzen. Wichtige Publikationen aus den Jahren 1939, 1949, 1961 und 1982 dokumentieren die Renovationen des Münsters. Anlässlich des 20-jährigen Bestehens der Münsterbauhütte im Jahr 2006 entstand der vorliegende Band, herausgegeben von Dorothea Schwinn Schürmann, Hans-Rudolf Meier und Erik Schmidt. Die 160-seitige Publikation enthält etwa 165 Farb- und Schwarzweißbilder, begleitet von einem kurzen Textteil zur Baugeschichte und Würdigung des Münsters. Der Bildteil umfasst 127 Seiten mit Fotografien von Erik Schmidt, der das Münster seit den 1970er Jahren dokumentiert. Neben der Ansprache einer breiten Leserschaft werden auch neue Forschungsergebnisse zu spätromanischer Fugenmalerei, gotischen Monumentalskulpturen und dem Bischofsstuhl präsentiert. Ziel ist es, Architektur-, Skulptur- und Mittelalterliebhabern Einblicke in die Bildwelt des Münsters zu gewähren.

The story of the top-scoring ace in history, a Luftwaffe pilot named Erich Hartmann who totalled 352 kills.

Czarny tulipan to dramatyczna opowieść o Erichu Hartmannie, najlepszym asie myśliwskim w historii, którego kariera w Luftwaffe w czasie II wojny światowej oraz późniejsza służba w zimnej wojnie stały się częścią mitologii Zachodu. Hartmann, z imponującą liczbą 352 zwycięstw powietrznych w trakcie 1404 lotów bojowych, przeszedł przez dramatyczne wydarzenia, takie jak walki nad wschodnim frontem, wizyty w Orlim Gnieździe Hitlera oraz dekadę spędzoną w radzieckich łagrach. Po wojnie, gdy jego reputacja zaczęła się załamywać, grupa autorów, głównie Amerykanów, zaczęła publikować hagiograficzne opracowania na temat Hartmanna i jego kolegów z Luftwaffe. Z każdą nową historią jego dziedzictwo stawało się coraz bardziej wznioślejsze, a kontrowersje związane z jego służbą dla nazistowskiego reżimu były ignorowane. Uproszczony obraz Hartmanna, pozbawiony trudnych pytań o jego lojalność, przez pokolenia pozostawał niekwestionowany. Książka odkrywa złożoność nie tylko Hartmanna, ale i całego Wehrmachtu, ukazując, że wielu żołnierzy nie było ani stuprocentowymi nazistami, ani bez skazy rycerzami. Przedstawia skomplikowaną postać, kwestionując uproszczone narracje o heroizmie, które mówią równie wiele o ich twórcach, co o samych bohaterach.