Ji mööt weten, ik bün noch in de Talglicht- un de Petrolumtiet ringeboren worrn. Vadder sien Stohl stünn akraat so, wat de hangen Petrolumlamp mit den Kuppelschatten op sienen Teller leeg. Un mit düssen Schatten kreeg he mi jümmers faat.
Magreta Brandt Bücher
