Weronika Wierzchowska Bücher

Ucieczka do małego miasteczka przed zgiełkiem wielkiego miasta i byłym mężem wydaje się Izie świetnym pomysłem. Odziedziczyła dom po zmarłej babci, który zamierza przekształcić w przychodnię stomatologiczną. Jako młoda dentystka powinna sobie poradzić z ułożeniem życia na nowo, ale prowincjonalne miasteczka kryją wiele niespodzianek. Niespodziewanie w jej życiu pojawia się ekscentryczny dziadek, który zaginął przed laty. Ktoś kradnie jej sprzęt dentystyczny, a miasteczko okazuje się pełne osobistości związanych w koterie, które chcą się jej pozbyć. Iza, uparta i zdeterminowana, postanawia stawić czoła tym wyzwaniom. W wyniku dziwnych okoliczności dołącza do lokalnej amatorskiej trupy teatralnej, gdzie znajduje nowych przyjaciół. Razem postanawiają zmierzyć się z lokalnymi układami i odmienić życie nie tylko swoje, ale całej społeczności. Weronika Wierzchowska, z pochodzenia mieszczka, przez długie lata pracowała w korporacji jako chemiczka. Po przerwie w karierze, zrzuceniu 30 kilogramów i przeprowadzce na wieś, obecnie związana jest z małą firmą kosmetyczną, a wolny czas poświęca córce, gotowaniu i pisaniu opowieści o życiu kobiet w różnych epokach.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej trzy dziewczyny z 1. Samodzielnego Batalionu Kobiecego przemierzają na ciężarówkach, furmankach, konno i piechotą miasta i wsie Dolnego Śląska. Celem wyprawy jest Zalipie Dolne koło Lubania, gdzie platerówki mają się osiedlić. Podróż obfituje w przygody i niebezpieczeństwa. Trwa akcja przesiedleńcza. Na Ziemie Odzyskane napływają osadnicy z Kresów, szukając nowego miejsca do zamieszkania. W tych niespokojnych czasach trudno uniknąć spotkania z niemieckimi partyzantami i maruderami, bandami szabrowników i sołdatami z Armii Czerwonej. Pomimo wielu przeszkód nowo przybyli mieszkańcy próbują powrócić do normalności. Po nowe życie to powieść przygodowo-obyczajowa rozgrywająca się na polskim Dzikim Zachodzie w 1945 roku. Realia Polski powojennej zostały opisane z dbałością o szczegóły historyczne i tło obyczajowe. Warto poznać bohaterki, które nie dają sobie w kaszę dmuchać!

Jest rok 1880. Aldona Burzyk opuszcza Warszawę, by objąć posadę guwernantki w majątku Krzysztofa Kęszyckiego. Młodą i urodziwą pannę wkrótce otaczają adoratorzy, ale dziewczynie nie w głowie zaloty. Ma plan na przyszłość, a mazowiecka prowincja to tylko przystanek na drodze do wielkiego świata wykształconych i niezależnych kobiet. Kiedy pewnego dnia ginie ślad po dziedzicu Kęszyckim, życie we dworze zmienia swój bieg. Czy tajemnica z czasów powstania styczniowego jest kluczem do wyjaśnienia zniknięcia mężczyzny? Co naprawdę wydarzyło się podczas walk w 1863 roku? Czy Aldona spełni swoje największe marzenie? Guwernantka to ponadczasowa opowieść o miłości, wolności, rodzinie i obowiązku, a także historia młodej dziewczyny, która odważnie stawia czoło życiu i nie boi się bronić wyznawanych ideałów.

Zosia Wittowa, uznawana za najpiękniejszą Polkę i najbardziej pożądaną damę, miała talent do romansów z koronowanymi głowami oraz wywoływania międzynarodowych skandali. Jej najnowszy pomysł przebił wszystkie dotychczasowe: namówiła kilka dam, skłóconych z mężami, do nielegalnej wyprawy do Konstantynopola, a następnie do Grecji i Egiptu, mimo zagrożenia wojną. Król, obawiając się skandali, wysłał swoją agentkę, Konstancję Morsztyn, ubogą szlachciankę, aby czuwała nad porządkiem. W roku 1787 wyrusza pierwsza żeńska wyprawa podróżnicza w historii Rzeczypospolitej, która stanie się symbolem emancypacji. Kilkanaście kobiet zaczyna przygodę, która odmieni ich życie. Wśród nich jest Weronika Wierzchowska, niegdyś chemiczka w korporacji, która zmieniła swoje życie, zrzuciła 30 kilogramów i przeniosła się na wieś. Teraz pracuje w małej firmie kosmetycznej, a wolny czas spędza z córką, gotując i zgłębiając stare książki. Jej pasja do historii kobiet, zarówno współczesnych, jak i tych z przeszłości, inspiruje ją do tworzenia własnych opowieści.

W roku 1882 pierwsza polska lekarka, doktor Anna Tomaszewicz-Dobrska, zostaje szefową miejskiego Przytułku Położniczego. Jej klinika to skromne mieszkanie w zrujnowanej kamienicy w warszawskiej Woli, z personelem składającym się z akuszerki Jadwigi i kucharki Anieli. Przed otwarciem przytułku przybywają dwie bezdomne dziewczyny: Zosia, uciekająca przed molestującym ojczymem, oraz Karolina, ścigana przez nożowników złodziejka. Anna przyjmuje je jako służące. W trudnych warunkach, bez światła i bieżącej wody, stawiają czoła niechętnym sąsiadom oraz konkurencyjnym klinikom. Pod kierownictwem 28-letniej doktor, przytułek ma na celu zapewnienie najbiedniejszym kobietom godnych warunków do porodu. To opowieść o trudnym narodzinach szpitala prowadzonego przez kobiety, który zmienił polskie położnictwo. Weronika Wierzchowska, z pochodzenia mieszczanka, przez długie lata pracowała jako chemiczka w korporacji. Po zakończeniu kariery, schudła 30 kilogramów i przeniosła się na wieś, gdzie współpracuje z małą firmą kosmetyczną. Wolny czas poświęca córce, gotowaniu oraz pasji do starych książek, łącząc zamiłowanie do historii z tworzeniem opowieści o życiu kobiet, zarówno współczesnych, jak i z przeszłości.

Teofil otwiera w ruinach powojennej Warszawy sklepik, w którym sprzedaje książki, nuty, płyty i starocie. Wiele lat później jego wnuczka, Agnieszka, jest już trzecim pokoleniem antykwariuszy, choć czas antykwariatów właśnie się kończy. Dziedziczy po swej babce niezwykły dar, kontakt z antykami sprowadza na nią sny, które są wspomnieniami ich pierwszych właścicielek. Dorastając w starym antykwariacie dziewczyna odbywa sentymentalne podróże w przeszłość, obserwuje losy kobiet z dawnych czasów. Odbywamy z nią epopeję przez dawne wieki, przez losy jej rodziny i życie jej samej. Zdobyte w ten sposób doświadczenie bohaterka próbuje wykorzystywać do rozwiązywania swoich życiowych problemów, choć nie zawsze wydaje się to możliwe. Weronika Wierzchowska - z urodzenia mieszczka, przez długie lata zatrudniona w wielkiej korporacji jako chemiczka. Niedawno przerwała karierę, zrzuciła 30 kilogramów i wyprowadziła się na wieś. Obecnie zawodowo związana z malutką firmą kosmetyczną. Chwile niezajęte wymyślaniem i wytwarzaniem kremów, żeli i serum odmładzających poświęca córce, domowemu kucharzeniu oraz grzebaniu w starych książkach, które bardzo kocha. Zamiłowanie do dawnych historii próbuje połączyć z wymyślaniem własnych, tworząc opowieści o życiu kobiet: tych współczesnych i tych żyjących w dawnych czasach.

W 1886 roku Przytułek Położniczy dla najuboższych kobiet, prowadzony przez doktor Annę Tomaszewicz-Dobrską, zdobył sławę w Warszawie. Zosia i Karolcia, dwie bezdomne dziewczyny, uczą się do egzaminów na akuszerki, mimo trudności i niechęci otoczenia. Incydent z posocznicą u pacjentki zmusza je do odkażenia szpitala, co wywołuje skandal. Zosia otrzymuje ofertę pracy w ekskluzywnej klinice, a Karolcia zastanawia się nad małżeństwem z doktorem Peszke, co oznacza porzucenie Przytułka i doktor Anny. Mroczna przeszłość przypomina o sobie obie młode akuszerki. Anna tworzy różany ogród w zaniedbanym ogródku, aby kobiety mogły w spokoju odzyskiwać siły po porodach. Pośród kwiatów akuszerki rozwieszają pranie. Weronika Wierzchowska, chemiczka z korporacji, zmienia życie, zrzucając 30 kilogramów i przeprowadzając się na wieś. Teraz pracuje w małej firmie kosmetycznej, a wolny czas poświęca córce, gotowaniu oraz pasji do starych książek. Łączy zamiłowanie do historii z tworzeniem opowieści o życiu kobiet, zarówno współczesnych, jak i tych z przeszłości.

Ostatnia część sagi o niezwykłych losach rodziny Sobolewskich. Noc listopadowa 1830 roku wstrząsa Warszawą. Stary pułkownik Ignacy Sobolewski spędza ją w ulubionym lupanarze. To tam nestora rodu znajduje wnuk, zbuntowany podchorąży Michaś Ussakowski, który próbuje nakłonić dziadka do przyłączenia się do powstania. Obaj nie spodziewają się, że chaos wywołany narodowym zrywem wykorzysta dawny wróg rodziny, by po latach uderzyć po raz kolejny. Siostry Cecylia i Franciszka znów będą musiały walczyć o ocalenie rodziny w najbardziej niesprzyjających okolicznościach, kiedy cały kraj stoi w ogniu, wokół szaleje wojna, zaraza i bezprawie. Uratowanie bliskich nie będzie proste, bo dorastające potomstwo sióstr odziedziczyło rodzinną skłonność do stawiania na swoim, buty i oryginalnych pomysłów na życie. Weronika Wierzchowska – z urodzenia mieszczka, przez długie lata zatrudniona w wielkiej korporacji jako chemiczka. Niedawno przerwała karierę, zrzuciła 30 kilogramów i wyprowadziła się na wieś. Obecnie zawodowo związana z malutką firmą kosmetyczną. Chwile niezajęte wymyślaniem i wytwarzaniem kremów, żeli i serum odmładzających poświęca córce, domowemu kucharzeniu oraz grzebaniu w starych książkach, które bardzo kocha. Zamiłowanie do dawnych historii próbuje połączyć z wymyślaniem własnych, tworząc opowieści o życiu kobiet: tych współczesnych i tych żyjących w dawnych czasach.

Giselle Morin, paryska intrygantka, bryluje na dworze Ludwika XIV. Gdy wchodzi w konflikt z samym kardynałem Mazarinem, by ratować własną głowę zmuszona jest opuścić ojczyznę. Jej mocodawczyni wysyła ją na koniec świata w towarzystwie Jeana, porucznika królewskich muszkieterów. Francuska piękność ku swemu niezadowoleniu ląduje w Warszawie, gdzie zostaje przyjęta przez królową Ludwikę Marię, żonę Jana Kazimierza, i staje się jedną z jej dwórek. Okazuje się, że intrygi na warszawskim dworze są tak samo porywające i niebezpieczne, jak na francuskim, do tego wśród dworaków roi się od przystojnych rycerzy, równie nieokrzesanych, co fascynujących. Giselle poznaje nowy kraj i przez polskich przyjaciół rychło zostaje przemianowana na Żiselkę Morowiankę. Kiedy z trudem udaje się jej awansować w hierarchii dworskiej, Rzeczpospolita zostaje najechana przez potężną armię szwedzką. Żiselka rusza na prawdziwą wojnę w obronie przybranej ojczyzny Powieść Weroniki Wierzchowskiej to prawdziwa gratka dla Czytelniczek lubiących historie z ikrą, odrobiną dowcipu i lekkiej pikanterii.

Ciąg dalszy sagi o niezwykłych losach rodziny Sobolewskich. Rok 1812. Polska żyje wielkimi nadziejami na odzyskanie niepodległości za sprawą cesarza Napoleona. Siostry Cecylia i Franciszka prowadzą żywoty niezamożnych szlachcianek. Franciszka gospodarzy w dworku w Komorowie, rodzi synka Michasia. Cecylia mieszka w domu na warszawskich Faworach razem z przybranym ojcem Ignacym Sobolewskim. Kiedy cesarz wypowiada wojnę Rosji i gromadzi w Polsce największą armię w historii, większość mężczyzn wstępuje do wojska. W wyprawie na Moskwę biorą udział także wybrankowie sióstr i niechętny temu Ignacy. Siostry muszą sobie radzić same, w kraju ogarniętym bezprawiem i grabionym przez obce wojska. Nie zdają sobie sprawy, że są obserwowane przez kogoś z ich przeszłości. Dopiero kiedy piastunka Michasia zostaje zamordowana, a chłopczyk uprowadzony, siostry odkrywają, że zadarły z kimś wyjątkowo zdeterminowanym i wrogim. Podczas straszliwie mroźnej zimy wyruszają samotnie przez kraj ogarnięty wojną w poszukiwaniu utraconego dziecka.