Wrzesiński Szymon Bücher

Kolejna książka Krzysztofa Urbana ukazuje dość nietypowy obraz choroby psychicznej tytułowego bohatera. AZ to przybrane imię Cypriana Garbarczyka, który zmienił tożsamość w pewnym momencie życia na skutek niezwykle emocjonalnego stosunku do ziemi i jej płodów, zarówno tych przez niego hodowanych, jak i rosnących dziko. Rozmawia z nimi, wierzy w ich świadome życie, a także w ich leczniczą moc. Przydomowy ogród to królestwo bohatera, a przebywanie w nim daje mu poczucie spokoju i bezpieczeństwa.

Człowiek powstał z tęsknoty bogów za pięknem? Pas Oriona i szum wiatru mają wspólny mianownik? Czemu ludzie kłaniają sie miotle? Co wybrać: miłość czy nieśmiertelność? Dokąd prowadzą meandry myśli ujętych w słowa? Odpowiedz obiecują Ślepe Wrota – przejdźmy na drugą stronę, prowadzeni przez Autora. Niniejszy zbiór opowiadań łączących starożytność Egiptu z filozofią kwantową, jest trzecią książka Krzysztofa Urbana. Krzysztof Urban rocznik 1960. Urodził się i mieszka w Pruszkowie. Z wykształcenia technolog żywienia zbiorowego. W roku 2009 wydał debiutancką powieść Dożywotka. Kolejna książka, wydana w 2019 r., to zbiór opowiadań Data umierania. Przez kilka lat był redaktorem w piśmie religijno-społecznym „Jednota”. Obecnie pracuje jako kościelny w Parafii Ewangelicko-Reformowanej w Warszawie.

Nowa książka Szymona Wrzesińskiego o przeszłości Dolnego Śląska obfituje w niesamowite odkrycia i nieznane fakty. Większośc z nich dotyczy Lwówka Śląskiego, ale są one wkomponowane w historię naszego kraju! Dowiadujemy się o problemach wynikających ze sprowadzenia do Polski uchodźców z Grcji i Macedonii...

Pierwsze na rynku wydawniczym opracowanie przedstawiające historię wykorzystania przez Niemców w latach 20. i 30. XX wieku, a także podczas II wojny światowej pałaców na Dolnym Śląsku do początkowo tajnego, pod płaszczykiem szkół sportowych, a później już jawnego szkolenia przedwojskowego młodzieży. Program tajnych szkoleń przedwojskowych, których celem było skrócenie czasu potrzebnego na szkolenie rekrutów zmobilizowanych w okresie późniejszym, po osiągnięciu pełnoletniości, do wojska zainicjowało w 1924 roku ministerstwo obrony Republiki Weimarskiej. Od 1933 r. program szkoleń przedwojskowych w pałacach na Dolnym Śląsku kontynuowały władze III Rzeszy. Oczywiście oprócz zajęć sportowych, nauki musztry i strzelania wpajano młodzieży ideologię narodowego socjalizmu. Nadzór nad tymi placówkami, które nosiły nazwę HJ-Reichsportschule, sprawowały władze Hitler-Jugend. Autor opisał palcówki tego typu na terenie III Okręgu Wojskowego we Wrocławiu, który wspierał je finansowo.

Książka S. Wrzesińskiego poświęcona bardzo ciekawym dziejom mało znanego, ale niezwykle uroczego pałacu Paulinum położonego na pieknie zalesionym wzgórzu w południowo-wschodniej części Jeleniej Góry. Obiekt powstał w wyniku przebudowy willi z 1871 roku, któręj dokonał bogaty przemysłowiec Oscar Caro w latach 1905-1906. W 1933 roku pałac został przejęty przez władze III Reszy i przekształcony w osrodek szkleniowy Niemieckiego Frontu Pracy. W latach 1945-1948 w pałacu Paulinum mieściła się składnica dzieł sztuki, w której przechowywano, katalogowano i skąd wysyłano do polskich muzeów najróżniejsze dzieła sztuki zrabowane przez Niemców w okupowanej Polsce bądź odnalezione w schowkach na terenie Dolnego Śląska. Od 2005 roku w wyremontowanym pałacu znajduje się wysokiej klasy hotel. Tekst uzupełnia ponad 100 zdjęć, w tym 8 zdjęć kolorowych na kredowej wkładce.

Pierwsze na rynku wydawniczym opracowanie przedstawiające historię budowy i niezwykłe wydarzenia związane z zaporą na rzece Bóbr koło Pilchowic na Dolnym Śląsku. Był to największy tego typu obiekt na ziemiach polskich do czasu oddania do użytku w 1967 r. zapory na Sanie w Solinie w Bieszczadach. Zapora Pilchowicka od momentu ukończenia w 1912 spełniała ogromnie ważną rolę, chroniąc miasta i wsie położone w dolinie Bobru przed niszczycielskimi powodziami, które co kilka lat niszczyły domy i gospodarstwa chłopskie. Autor przypomniał niektóre z tych kataklizmów. Zapora była i jest do dzisiaj wyjątkową atrakcją turystyczną. Ostatnio mostem kolejowym przy zaporze zainteresowali się filmowcy amerykańscy. Zamierzali wysadzić go w powietrze, kręcąc film z T. Cruisem w roli głównej. Na szczęście lokalnym aktywistom i władzom Dolnego Śląska udało się uchronić cenny zabytek przed zniszczeniem. Tekst uzupełnia ponad 250 zdjęć i grafik.

Tytuł Zamek Śmierci Płakowice odnosi się do tragicznej historii zakładu dla chorych psychicznie, gdzie w okresie jego funkcjonowania do końca II wojny światowej zmarło kilka tysięcy pacjentów. Żaden inny obiekt na Dolnym Śląsku nie może poszczycić się tak dramatycznym losiem. Warunki w renesansowym zamku były skrajnie nieodpowiednie, a realizacja nazistowskiego programu T4 doprowadziła do masowej eksterminacji osób niepełnosprawnych psychicznie i fizycznie. Niemieccy lekarze z Plagwitz, jeszcze przed dojściem Hitlera do władzy, przeprowadzali przymusowe sterylizacje, a od lat 30. XX wieku brali udział w selekcji niewinnych osób do przymusowej eutanazji. Historia zamku obejmuje różne etapy, w tym dzieje Burgrabiów, krzyżackie tradycje, zagadkowe zgony w rodzinach Schaffgotsch i Hohberg, a także przekształcenie rezydencji w zakład dla obłąkanych. Opisano tu również rozbudowę placówki, losy pacjentów oraz ucieczki personelu przed Armią Czerwoną. Monografia zawiera dwa aneksy: listę pacjentów zamordowanych w latach 1941 oraz inskrypcje na portalu zamkowym, wzbogacone o przyczynek do dziejów rodu Talkenbergów.