Kamińska Anna Bücher

Poruszający i wielowymiarowy portret Marka Kotańskiego, człowieka, który poświęcił wszystko dla tych, których nikt nie dostrzegał. W latach 60. i 70. XX wieku w PRL-u problem narkotykowy był ignorowany, mimo że coraz więcej młodych ludzi sięgało po morfinę i amfetaminę. Marek Kotański, początkujący psycholog, dostrzega ten problem i zaczyna działać z odwagą i determinacją. Jego pacjenci traktują go jak ojca, a później jak boga, a dzięki empatii i intuicji pomaga im wrócić do normalnego życia. Jego metody budzą kontrowersje – dla niektórych to „genialny terapeuta”, dla innych „kontrowersyjny”. Z potencjałem do bycia gwiazdą, porywa tłumy w ogólnopolskich akcjach, jednocześnie domagając się uwagi i akceptacji, mimo że sam jest pogrążony w samotności. Biografia Anny Kamińskiej ukazuje nie tylko legendę Kotańskiego oczami jego pacjentów i współpracowników, ale także historię Monaru oraz wyzwania, przed którymi stoi polska służba zdrowia w walce z narkomanią, alkoholizmem i bezdomnością. Książka ukazuje, jak wiele jeszcze musimy przepracować, by stać się społeczeństwem wolnym od dyskryminacji i nietolerancji.

„Zginę w górach” — mówiła. Dotrzymała słowa — według dokumentów sądowych zmarła 13 maja 1992 roku. Dzień wcześniej zaginęła na górze Kanczendzonga w Himalajach. Jej śmierci nikt nie widział, jej ostatniego słowa nikt nie słyszał, jej ciała nikt nie odnalazł. Na początku XXI wieku do Izby Pamięci Jerzego Kukuczki zapukała para turystów, która twierdziła, że w jednym z klasztorów w Tybecie spotkała postać przypominającą zaginioną przed laty himalaistkę... Jej odejście, tak jak wiele zdarzeń z jej życia, do dziś pozostaje tajemnicą. Trzecia kobieta i pierwsza Europejka na Mount Evereście. Pierwsza kobieta, która zdobyła szczyt K2. Od małego słynęła ze „żmudzkiego” uporu. Szybko musiała dorosnąć, by wesprzeć matkę w domowych obowiązkach. Ojcu chciała z kolei zastąpić pierworodnego syna, który zginął śmiercią tragiczną. Najpierw dźwigała ciężar niełatwej historii rodzinnej, później sprawy „na dole” zawsze pozostawiała na drugim planie. Żyła od wyprawy do wyprawy. Nigdy nie zdecydowała się na macierzyństwo. Rozpadły się jej dwa małżeństwa. Najważniejsza była dla niej wolność. Jej prawdziwą miłością były góry. Nieznane dotychczas dokumenty, niepublikowane wcześnie fotografie oraz bliscy, którzy po raz pierwszy zgodzili się na rozmowę. Po olbrzymim sukcesie książki Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak Anna Kamińska przybliża czytelnikom życie najsłynniejszej polskiej himalaistki. Wanda. Opowieść o sile życia i śmierci. Historia Wandy Rutkiewicz to znacznie więcej niż biografia. To opowieść o pokonywaniu własnych demonów, przełamywaniu swoich słabości i o wielkiej, życiowej pasji, która, dając niebywałą siłę, może również spalać.

Mówili o niej „Czarownica” — bo gadała ze zwierzętami oraz miała kruka terrorystę, który kradł złoto i atakował rowerzystów. Ponad trzydzieści lat żyła w drewnianej leśniczówce pośrodku Puszczy Białowieskiej, bez wody i prądu. Spała w łóżku z rysiem i mieszkała pod jednym dachem z oswojonym dzikiem. Była naukowcem, ekologiem, autorką nagradzanych filmów i słuchowisk radiowych. Aktywnie działała na rzecz najstarszego lasu w Europie. Uważała, że należy żyć prosto i blisko przyrody. Wśród zwierząt znalazła to, czego nigdy nie doświadczyła od ludzi. Ostatnia Kossakówna. Córka Jerzego, wnuczka Wojciecha, prawnuczka Juliusza — trzech malarzy rozmiłowanych w polskim krajobrazie i historii. Bratanica Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Magdaleny Samozwaniec. Miała być synem i czwartym Kossakiem. Tak jak przodkowie, dźwigać sztalugi i znane nazwisko. Wybrała własną drogę… Co takiego spotkało ją w Krakowie, że zdecydowała się na ucieczkę? Dlaczego została wydziedziczona? Wreszcie - czy w „dziczy” odnalazła szczęście? Simona autorstwa Anny Kamińskiej to fascynujący portret buntowniczej pasjonatki i silnej, nietuzinkowej kobiety. Opowieść o bezkompromisowym szukaniu swojego miejsca w świecie i o zrzucaniu ciężaru wielkiego nazwiska. Historia upadku starej, artystycznej rodziny oraz tego, jak szara rzeczywistość PRL-u wymazywała barwny świat krakowskiej arystokracji.

„Zginę w górach” — mówiła, dotrzymując słowa, według dokumentów sądowych zmarła 13 maja 1992 roku. Dzień wcześniej zaginęła na Kanczendzondze w Himalajach. Nikt nie był świadkiem jej śmierci, nie usłyszał ostatnich słów, ani nie odnalazł ciała. W XXI wieku do Izby Pamięci Jerzego Kukuczki zgłosiła się para turystów, która twierdziła, że w Tybecie spotkała osobę przypominającą zaginioną himalaistkę. Jej odejście, podobnie jak wiele wydarzeń z jej życia, pozostaje tajemnicą. Była trzecią kobietą i pierwszą Europejką na Mount Evereście oraz pierwszą kobietą, która zdobyła K2. Od najmłodszych lat charakteryzowała się uporem. Wcześnie musiała dorosnąć, by wspierać matkę, a ojcu chciała zastąpić zmarłego brata. Dźwigała ciężar trudnej historii rodzinnej, a sprawy „na dole” zawsze pozostawały na drugim planie. Żyła od wyprawy do wyprawy, nigdy nie decydując się na macierzyństwo, a jej dwa małżeństwa się rozpadły. Najważniejsza była dla niej wolność, a prawdziwą miłością były góry. Nieznane dokumenty, niepublikowane zdjęcia oraz bliscy, którzy po raz pierwszy zgodzili się na rozmowę, przybliżają życie najsłynniejszej polskiej himalaistki. To opowieść o pokonywaniu demonów, przełamywaniu słabości i wielkiej pasji, która daje siłę, ale także może spalać.