Książka stanowi rekonstrukcję i interpretację sporu między Janem Filoponem a Arystotelesem na temat podstawowych założeń fizyki, w tym wieczności świata. Zawiera tłumaczenie po raz pierwszy na język polski "De aeternitate mundi contra Aristotelem" w dwujęzycznej edycji, co wzbogaca polski zbiór prac dotyczących późnoantycznej filozofii greckiej. Czytelnik ma okazję poznać, jak chrześcijański filozof aleksandryjski uzasadniał koncepcję stworzenia świata z niczego (creatio ex nihilo) na gruncie filozoficznym. Autor analizuje fragmentaryczną argumentację Filopona w traktacie oraz rekonstruuje jego dzieło na podstawie zachowanych fragmentów. Wprowadza w kontekst religijno-filozoficzny Aleksandrii, przedstawia postać Filopona, jego poglądy oraz literacką spuściznę, a także odnosi jego dzieło do twórczości Symplicjusza, który dzięki komentarzom umożliwił wgląd w zaginione fragmenty. Autor bada teorię ruchu i miejsca naturalnego Arystotelesa, doskonałość nieba, wieczność ruchu, czasu, niezniszczalność nieba oraz koncepcję Boga stwarzającego. Książka zawiera również obszerny aneks z oryginalnym greckim tekstem fragmentów z komentarzy Symplicjusza, ich polskim tłumaczeniem oraz słownikiem terminów.
Mielnik Dawid Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)
Głównym celem niniejszego opracowania jest ustalenie poprawności merytorycznej wykorzystywanych argumentów skrypturystycznych. Za materiał badawczy zostało wybrane dzieło napisane przez Ambrożego z Mediolanu O tajemnicy wcielenia Pańskiego. Wybór tego pisma podyktowany jest jego charakterem. Ambroży działał bowiem w czasach wielkich sporów trynitarnych i chrystologicznych, co znalazło swój wyraz w tworzonych przez niego dziełach literackich. Jako apologeta stawał w obronie wyznawanej przez siebie wiary i zwalczał argumenty strony przeciwnej właśnie przez odwoływanie się do Pisma Świętego. Co więcej, utwór O tajemnicy wcielenia Pańskiego nie jest obszernym dziełem, co umożliwia jego dokładną analizę pod kątem przyjętych założeń.