George Byron pisał, że widok Wenecji jest snem, a jej historia romansem. Goethe nazywał ją „republiką bobrów”, a Napoleon „najpiękniejszym salonem świata”. Miasto zrodzone z wyobraźni budziło zachwyt i zazdrość, a jego potęga przekuwała się w piękno, wydając pokolenia malarzy, od Belliniego po Canaletta. Ewa Bieńkowska przemierza kościoły i muzea, wyszukując obrazy wyrażające wenecki duch. Pragnie zrozumieć to wyjątkowe Miasto, sięgając po historię jego republikańskiego ustroju oraz śledząc dzieje nieustannej pracy na rzecz splendoru Serenissimy. Książka zajmuje wyróżnione miejsce w tradycji europejskiej eseistyki, powstała z tego samego pragnienia, co dzieła Ruskina i Muratowa. To autorski przewodnik po weneckich kościołach, galeriach i dziełach sztuki, które najpełniej oddają charakter i historię tego miasta. Niniejsza edycja to wydanie II, przejrzane i rozszerzone, opatrzone indeksem osób i miejsc. Miasta-klucze do historii, do ludzkiej twórczości, ukrywają w swoim planie sekret. Wenecja doskonale ilustruje tę formę, oferując wszystko, co potrzebne do rozkwitu i wielości marzeń oraz ambicji. Dziś jeszcze mocniej odczuwam delikatność i triumfalność Wenecji, jej tysiącletnie szczęście, które pozwoliło jej zakwitnąć i trwać, oddzielając ją na rodzinnym półwyspie.
