Pielesz Marcin Bücher

Pierwotnie do nawigacji wykorzystywano punkty orientacyjne w terenie, takie jak wzgórza czy wyspy. Gdy to nie wystarczało, zaczęto stosować sztuczne znaki świetlne w postaci płonących stosów drewna. Początkowo rozpalano je w najróżniejszych miejscach, a potem przeniesiono na nadbrzeżne wzniesienia. W pierwszym okresie funkcjonowania świetlnych znaków nawigacyjnych do rozniecenia ognia używano drewna, a czasami zamiennie świec i lamp oliwnych. Prawdziwy przełom w tej dziedzinie nastąpił po zastosowaniu urządzeń działających w oparciu o fale radiowe, czyli radiostacji, radiolatarni i radaru. Mimo tak wielu nowoczesnych rozwiązań latarnie morskie wciąż nie wychodzą z użycia. Perspektywa powrotu do tradycyjnego sposobu rozpalania ognisk na skałach jest, co prawda, tylko mrzonką, ale sentymentalna wizja „wieży świetlnej” potrafi rozpalić umysł niejednego wilka morskiego. 18 sierpnia 2002 r. na wniosek angielskiej organizacji kultywującej dziedzictwo i tradycje morskie obchodzono na całym świecie I Międzynarodowy Dzień Latarń Morskich. Od tej pory świętuje się go dorocznie w trzecią niedzielę sierpnia.

Książka liczy 288 stron formatu A5, w kolorze, zawiera 197 ilustracji, 12 mapek i planików. Okładka jest miękka, a wewnątrz znajduje się przeglądowa mapka Austrii oraz drzewo genealogiczne Habsburgów. To nie jest zwykły przewodnik, lecz opowieść o ludziach i miejscach związanych z Austrią, szczególnie z Habsburgami, którzy przez wieki tworzyli wielonarodowościowe imperium nad Dunajem. Habsburgowie będą przewodnikami po miastach, opactwach, zamkach i górskich trasach. Wędrówkę zaczynamy w dolnoaustriackich opactwach fundowanych przez Babenbergów, a następnie odwiedzamy Wiedeń, nie tylko po to, by zobaczyć pałac Schönbrunn. Z kalwaryjskiego wzgórza w Eisenstadt podziwiamy Burgenland, a w Styrii czeka na nas szlak jabłkowy oraz biblioteka opactwa w Admont. Górna Austria i Salzkammergut zachwycają barokowymi perłami, a Salzburg to nie tylko Mozart. Po zdobyciu alpejskich szczytów Tyrolu odwiedzamy Innsbruck z cesarskim grobowcem. Tyrol to także historia partyzanta, który nie darzył sympatią Napoleona. Po upalnych dniach nad jeziorami Karyntii odpoczywamy w romańskich kościołach, a na koniec zatrzymujemy się w Bregencji, by posłuchać arii na wodach Jeziora Bodeńskiego, blisko górskich szczytów Silvretty i Rätikonu.