TADEUSZ SŁOBODZIANEK Bücher

enthält folgende Dramen: Wojciech Tomczyk, Nürnberg (2006) Zyta Rudzka, Zucker Büstenhalter (2007) Małgorzata Sikorska-Miszczuk, Der Koffer (2008) Tadeusz Słobodzianek, Unsere Klasse (2008) Michał Walczak, Amazonien (2008) Mateusz Pakuła, Traurige Tropen (2013) Zwischen Zürich und Wien, zwischen Hamburg, Berlin und München wird polnische Dramatik meist übersehen. Zu Unrecht, denn was polnische und deutschsprachige Theaterstücke wirklich trennt, ist lediglich die andere Sprache, und nicht der Stoff, aus dem die Träume sind. Der vorliegende Band gibt einen repräsentativen Überblick über die thematische und formelle Vielfalt der neuesten polnischen Dramatik aus den Jahren 2007-2013. Die in Polen sehr erfolgreichen Stücke sind tief in den Realien Polens verankert und setzen sich zugleich mit universellen Themen wie der Suche nach dem Glück, dem Dilemma zwischen „Haben“ und „Sein“ sowie der Sehnsucht nach einer Utopie auseinander. Dabei kommen Witz und komische Elemente nicht zu kurz. Bereichert wird dieses Buch durch den Essay Selbstportraits der Polen der Theaterwissenschaftlerin Małgorzata Sugiera, in dem sie der Frage nachgeht, inwieweit die neue polnische Dramatik zwischen Tradition und Moderne steht. Vorhang auf!

Historia dziesięciu uczniów z jednej klasy – Polaków i Żydów – opowiedziana od roku 1925 aż po współczesność. Koleżanki i koledzy wspólnie bawią się i śpiewają. Wraz z nadejściem dorosłości zgodne zabawy się kończą. Wybucha wojna, do miasteczka wkracza najpierw radzieckie, a potem niemieckie wojsko. Antysemityzm wybucha w serii gwałtów, morderstw, tortur i kulminuje w masowym pogromie. Niemal wszyscy miejscowi Żydzi giną spaleni w stodole albo zamordowani na rynku. Nielicznym udaje się cudem przeżyć. Przemoc nie ustępuje wraz z zakończeniem wojny. Zaczyna się rozliczanie przeszłości, której tak naprawdę rozliczyć się nie da. Nasza klasa to wstrząsająca opowieść o skomplikowanych relacjach polsko-żydowskich w XX wieku, o zbiorowej winie, o prawdzie, która okazuje się nikomu niepotrzebna, oraz o historii, której nie da się osądzić, odtworzyć ani nawet wytłumaczyć.

Opowieść inspirowana faktami o księdzu i filozofie, który dowiaduje się, że nie jest tym, kim jest. Próbuje odkryć swoją prawdziwą tożsamość, ale we współczesnym świecie, w którym trzeba jasno określić swoje pochodzenie, wiarę czy narodowość, zaczyna coraz bardziej odczuwać swoją inność i obcość, a próby scalenia swojej osobności w spójną całość raz po raz narażają go na nieoczekiwane sytuacje i przygody, które od tragizmu chroni śmiech i tocząca się wartko, niemalże burleskowa akcja.

Słobodzianek pisze o Grotowskim! Autor znanych dramatów, w tym „Nasza klasa”, napisał cykl sztuk o teatrze, w którym głównym bohaterem jest twórca Teatru Laboratorium. Tom „Kwartety otwockie” składa się z pięciu dramatów: „Geniusz”, „Sztuka intonacji”, „Powrót Orfeusza”, „Krzew gorejący” i „Helsinki”. Na scenie pojawiają się postacie takie jak Konstanty Stanisławski, Józef Stalin, Jurij Zawadski, Tadeusz Kantor, Ludwik Flaszen, Kazimierz Dejmek, Konrad Swinarski. To już wystarczający powód, by sięgnąć po tę książkę, zanim trafi na deski teatru. Sztuki, inteligentnie napisane i momentami zabawne, wciągają w refleksję o sztuce we współczesnym świecie, relacjach między artystami a władzą. Stworzone w czasie pandemii, ukazują gorzką prawdę o teatrze, pytając o jego skuteczność i wpływ na życie. Zastanawiają się nad relacją między teatrem a prawdą w coraz bardziej teatralnym świecie, który jednak mało interesuje się samą sztuką teatru. Poruszają również kwestię wolności w teatrze oraz różnicę między technikami wschodnimi a zachodnimi, podkreślając znaczenie sztuki intonacji.