Melanowicz Mikołaj Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Kultura Japonii fascynuje wielu. Mimo że tak orientalna, zdaje się, że zagościła w naszym życiu na dobre i chyba nie ma osoby, która nigdy nie miała z nią nic wspólnego. Nieważne, czy mówimy o popularnych mangach, czy umiłowaniu sushi, kraj kwitnącej wiśni przeplata się z europejskimi trendami. Chcąc zagłębić się w świat Japonii, poznać bliżej tę (nie)obcą kulturę, koniecznie musimy sięgnąć po książkę autorstwa wybitnego japonisty Mikołaja Melanowicza. ''Japońskie fascynacje'' Mikołaja Melanowicza to publikacja naukowo-dydaktyczna, jednak pisana na bazie wielu tekstów źródłowych, normalnie niedostępnych dla ogółu. Książka ta jest idealną pozycją dla wszystkich miłośników kultury japońskiej, ze szczególnym uwzględnieniem literatury. Autor publikacji zebrał w niej zapomniane i obecnie niedostępne teksty recenzji, szkiców, esejów i artykułów publikowanych od lat 60. XX wieku na łamach popularnych czasopism ogólnopolskich. Całość została ożywiona esejami stworzonymi przez autora na bazie programów specjalnych, emitowanych przez japońską telewizję publiczną NHK i udostępnionych przez profesora Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie Tatsuhiko Toho. Książka ma ponad 300 stron zawierających teksty odnoszące się do japońskiej kultury i literatury, których nie da się spotkać nigdzie indziej. Jest to wydawnictwo niepowtarzalne, bo stworzone z fascynacji Japonią.

Zbiór haiku najsłynniejszych ich twórców w klasycznym już tłumaczeniu Agnieszki Żuławskiej-Umedy. Każde haiku opatrzone zostało transkrypcją w romaji, wyjaśnieniem symboli niezrozumiałych dla czytelnika nieobeznanego z tematyką haiku oraz oryginalnym zapisem w kanji."Każdy wiersz haiku jest obrazkiem - szkicem, który notuje aktualny stan jakiegoś wycinka świata w sposób najpełniejszy, ponieważ oddaje jego barwę, muzykę, nawet zapach i całą otaczającą go atmosferę, działającą na uczucia poety i czytelnika. Podobnie jak w obrazach zen [tzw. zenga], gdzie poszczególne cząsteczki wszechświata: drzewo albo kwiat czy nawet tylko liść, istnieją samotnie w białej i pustej przestrzeni, opisując ten świat w sposób najkrótszy i najbardziej wyczerpujący. Porównanie z malarstwem zeń nie jest tutaj przypadkowe, albowiem oba przejawy sztuki stworzone zostały przez tę samą myśl: chęć świadomego przeżycia momentu teraźniejszego."[fragment Wstępu]