Laura Lindstedt Bücher

Eine Therapie wird zu einem außergewöhnlichen Machtspiel Natalia hat ein Problem: Sex. Ihr Begehren ist grenzenlos; kein Partner, kein erotisches Abenteuer bringt ihr Befriedigung. Ein namenloser Therapeut – oder ist es eine Therapeutin? – verspricht ihr, mithilfe einer experimentellen Behandlungsmethode ihr Leben endlich wieder in den Griff zu bekommen. Ausgehend von assoziativen Übungen zu Kunst, Philosophie und Literatur reflektiert Natalia unverblümt ihre Erfahrungen und Fantasien – und scheint immer größeren Spaß an dieser verbalen Selbstentblößung zu haben. Aber wie wahrheitsgetreu sind Natalias drastische Schilderungen wirklich? Und wer bestimmt hier eigentlich das Narrativ?

Natalia grapples with an overwhelming obsession with sex, which permeates her thoughts and influences her relationships. As she navigates her desires, she confronts societal expectations and personal boundaries, leading to a journey of self-discovery. The narrative explores themes of sexuality, identity, and the complexities of human connection, revealing the impact of her fixation on her life and those around her. Through her experiences, Natalia seeks to understand herself and the nature of desire.

Prowokująca i niejednoznaczna powieść o życiu w zaświatach. Kręci ci się w głowie. Czujesz, że zatykają ci się uszy, a w głowie zaczyna dudnić. Nogi uginają się pod tobą. Spadasz. Nie jest miękko, ale i nie twardo. Ani zimno, ani gorąco. Osuwasz się i padasz na plecy jak w głęboki śnieg. Zamykasz oczy i czekasz, aż obudzisz się gdzieś indziej. Tych siedem kobiet dzieli wszystko: wiek, pochodzenie, doświadczenie, język. Za życia nigdy by się nie spotkały. Po śmierci trafiają do miejsca, gdzie czas już nie istnieje. Tutaj pozostały im tylko opowieści. Dla Shlomith anoreksja jest inspiracją artystyczną. Polina, moskiewska księgowa, boryka się z alkoholizmem i niewiele mówi o sobie. Maimuna z Senegalu marzy o karierze modelki. Holenderce Wlbgis rak gardła odebrał głos. Nina jest w ciąży, ale przestała czuć ruchy bliźniąt. Rosa Imaculada przeszła niedawno przeszczep serca. Najmłodsza Ulrike nie potrafi przypomnieć sobie, co się z nią działo tuż przed śmiercią. Laura Lindstedt tworzy zaskakującą mozaikę stylistyczną, balansuje między humorem, powagą a gniewem i wciąga nas do literackiego snu. Niesamowita wyobraźnia autorki i uniwersalny wydźwięk jej opowieści zachwyciły czytelników, a krytycy przyznali jej najważniejsze fińskie nagrody literackie. Jest coś terapeutycznego, żeby nie powiedzieć kojącego, w czytaniu Oneironu, jak poddanie się ćwiczeniu z zaufania, zbiorowej przysłudze. Piekło to nie zawsze inni. Politiken