Pierwsza hipoteza sugeruje, że dotarcie na pustynię oznacza ucieczkę z innego miejsca. Druga hipoteza definiuje pustynię jako przestrzeń jałową i bezosobową, idealnie odzwierciedlającą ludzką psychikę. Ostatnia hipoteza wskazuje, że nasze dusze są puste, ale potrzebują ruchu. Sześć krótkich narracji, które stanowią grę z formą opowiadania, otwiera nas na pełnię ludzkiego doświadczenia. Cristian Crusat, uznawany za jednego z najważniejszych twórców poetyki XXI wieku, zabiera nas w różnorodne światy – od jałowych krajobrazów śródziemnomorskiego wybrzeża po opowieści serbskiego pisarza Milorada Pavicia. W tej podróży dostosowujemy się do fizycznych i wyimaginowanych miejsc każdej z historii oraz do kruchości ich mieszkańców. Prowadzą nas w otchłań lęków, wątpliwości i pragnień, które tworzą współczesny świat. Krótka teoria podróży i pustyni to mapa doznań, patchwork emocji. Cristian Crusat, urodzony w Maladze w 1983 roku, studiował literaturoznawstwo i lingwistykę, a jego dorobek obejmuje opowiadania, eseje oraz tłumaczenia. Mieszkał w kilku krajach, a za tę książkę otrzymał Nagrodę Literacką Unii Europejskiej.
