Liesbeth Dillo Bücher

Wilhelm Brasse, gevangene nummer 3444 in Auschwitz, werd van 1940 tot 1945 gedwongen om elk gruwelijk detail van het kampleven op foto's vast te leggen. Dagelijks geconfronteerd met de wanhoop en het lijden van de gevangenen, realiseerde Brasse zich dat hij iets moest doen om deze misdaden openbaar te maken. Keer op keer riskeerde hij zijn leven door foto’s en negatieven in handen van het Poolse ­verzet te spelen. Toch vond Brasse zelfs in de dodenkampen on­verwachte blijken van hoop: de moed van de ­verzetsstrijders, een klein, vriendelijk gebaar en het vinden van liefde op de onwaarschijnlijkste plek op aarde, overtuigden Brasse ervan dat zelfs oog in oog met de dood sommige mensen nooit hun menselijkheid en de hoop op een beter leven verliezen.

Über die Liebe zur Musik, das Ausbrechen aus den Zwängen des Alltags und die Suche nach Glück. Oscar hat nur eine große Leidenschaft: die Musik. Als ein von ihm verehrter Dirigent sein Abschiedskonzert in einer Kirche in Reykjavík gibt, reist Oscar nach Island. Dort setzt er sich vor die Kirche, in der Hand ein Schild, auf dem geschrieben steht, dass er für eine Eintrittskarte zum Konzert alles tun würde. Doch sein Ansinnen scheint aussichtslos, denn nur wenige Auserwählte werden bei der Aufführung dabei sein. Da liest Hákon im Vorbeigehen Oscars Angebot, das ihn sofort in seiner Maßlosigkeit reizt. Und so verführt er Oscar zu einem gefährlichen Spiel …

Het is kerstavond wanneer Charlie Chaplin een bezoek krijgt van de Dood. De grote acteur is 82 jaar oud, maar wil niet dat het doek al voor de laatste keer valt. Hij wil zijn zoon zien opgroeien en besluit een afspraak te maken met de Dood: als hij die aan het lachen weet te brengen, krijgt hij een jaar extra. Chaplin stelt een brief op aan zijn zoon waarin hij zijn levensverhaal uit de doeken doet, van zijn armzalige jeugd in Engeland tot aan de hoogtepunten van zijn roem. En alles ertussen in. Net als in zijn films, zijn de belevenissen van Chaplin humoristisch en tragisch tegelijk.