Joop van den Berg Bücher

De geschiedenis van een van de belangrijkste politieke lichamen van onze democratie wordt op een heldere wijze inzichtelijk gemaakt door prominente auteurs en ervaringsdeskundigen. Gemeenteraden in Nederland bevat behalve een uitgebreid historisch overzicht van de lokale democratie ook informatie over de juridische kant van de gemeenteraden. Daarnaast komt de sociale samenstelling van de raad aan bod, en ook de architectuur van raadszalen. Alle kanten van de gemeenteraad worden kortom belicht in dit veelzijdige boek dat verschijnt in maart 2018, rondom de vierjaarlijkse gemeenteraadsverkiezingen.

Herinnert u zich de Wajangfoxtrot nog, het muziekstuk dat de Wajang sigaret in Nederland aan de man moest brengen? Het is een van de vele voorbeelden van de manier waarop elementen uit de Indische cultuur met de onze verweven waren.Ook in het Nederland van de jaren negentig zijn er nog talloze verwijzingen te vinden naar het Indische verleden. Soms is die verwijzing heel duidelijk aanwezig, zoals bij de zware shag van 'Javaanse jongens'. Maar meestal is die nogal versluierd. Toch kan iemand die er oog voor heeft op veilingen, rommelmarkten en braderieën nog altijd voorwerpen vinden die herinneren aan de tijd in Nederlands-Indië.Joop van den Berg beschrijft in dit boek twaalf confrontaties met op het eerste gezicht vaak heel gewone dingen, die toch onmiskenbaar herinneren aan het leven in Indië. Veel van die voorwerpen staan voor een stuk bewogen geschiedenis, of het nu een eenvoudig bamboebekertje is met taferelen uit het Japanse gevangenkamp of de schoolplaat van de nootmuskaatpluksters in Banda Neira.Want bijna altijd vertoont zo'n simpel gebruiksvoorwerpje, vodje papier of vluchtig neergeschreven wenskaart de sporen van de moeizame verhouding tussen 'bruin en blank'.

Politici kennen nauwelijks nog de regels van hun eigen vak. De afgelopen twee decennia is de gemiddelde parlementaire ervaring van Tweede Kamerleden gehalveerd. Gelukkig kunnen zij altijd nog te rade gaan bij Joop van den Berg en Bert van den Braak. Deze twee gepassioneerde wetenschappers verzorgen beurtelings een zeer inzichtelijke column op de website van het Parlementair Documentair Centrum van de Universiteit Leiden. In hun stukken voorzien zij de actuele politieke gebeurtenissen van staatsrechtelijke en historische achtergronden. Thema's die de auteurs behandelen zijn onder meer het functioneren van parlement, Grondwet en monarchie, partijpolitieke ontwikkelingen en bestuurlijke verhoudingen. Ook het functioneren van de Europese instellingen, met name het Europees Parlement, is een terugkerend onderwerp in de columns. Deze bundel bevat hun beste beschouwingen.

Schrijversprentenboek nummer 30, in Indië geweest, bevat drie essays en tientallen foto's over het leven en werk van drie 'Nederlands-Indische' schrijvers: Maria Dermoût, Beb Vuyk en H.J. Friedericy. Deze auteurs woonden in de laatste periode van het Nederlands koloniaal bewind en publiceerden hun verhalen voornamelijk in de jaren veertig en vijftig, tijdens de onafhankelijkheid van Indonesië. Alleen Vuyk voelde een directe verbinding met het nieuwe Indonesië; de anderen observeerden vanuit Nederland met een zekere afstand. De verschillende achtergronden en stijlen van de drie schrijvers schetsen een veelzijdig beeld van Indië. Dermoût woonde op Ambon als vrouw van een rechter, terwijl Vuyk, als Indo-Europees, op het primitieve Boeroe leefde met haar Indo-Europese man. Friedericy was bestuursambtenaar op Celebes (Sulawesi) en verbleef ook op Java. De verhalende stijlen van Vuyk en Friedericy zijn onderhoudend, nuchter en zakelijk, terwijl Dermoût's stijl invoelend en lyrisch is. Alle drie zijn ze beïnvloed door de orale traditie. Deze diverse aspecten van hun werk worden belicht in het boek, zowel in tekst als beeld.

In 1826 verscheen bij de onbekende Kokos-eilanden in de Indische Oceaan een schoener met een hoogst ongebruikelijke lading. Nadat de eigenaar, Alexander Hare, aan wal was gegaan, werd zijn kostbaarste bezit gelost: veertien Oosterse slavinnen. Hare dacht op de Kokos-eilanden een honk te vinden om in alle rust te kunnen leven samen met zijn vrouwen. Maar na enkele maanden arriveerden er meer Engelse schoeners. Ze vestigden zich op de eilanden rondom Hares ommuurde liefdesnest en daarmee was het met de rust gedaan. Hares harem werd Hares hel.