Wil Homan Bücher

Jessie heeft nog nooit een jochie als William ontmoet. Hij is slim, heel slim. Jessie is onder de indruk van zijn genieuze intelligentie. Maar wanneer hij stil is, is het tijd voor Jessie om zich zorgen te maken. Wanneer ze erachter komt dat hij zijn uitvindingen op haar wil testen, is het al te laat... Jessie hoorde achter zich het geluid van een sleutel die in het slot werd gestoken. Daar was hij! Ze aarzelde geen seconde en begon te rennen. Onder haar blote voeten voelde ze de vloerbedekking, en daarna het natte beton van het balkon. Ze zette af op de balustrade en een tel later vloog ze door de lucht. Haar T-shirt raakte doorweekt. Regen en wind striemden tegen haar blote benen. De val duurde maar een seconde, minder nog, maar Jessie had het gevoel dat ze uren door de lucht zweefde. Ze wist opeens zeker dat ze de afstand verkeerd had ingeschat.

Carina keek om zich heen en luisterde scherp. Er was niemand. Geen ontvoerder in een lange, donkere jas. Geen donkere stem die haar naam uitsprak. Geen deken die plotseling over haar hoofd werd gegooid. Ze haalde opgelucht adem. Het lot van haar dubbelganger op tv werd haar bespaard. Het zou niet haar laatste aflevering zijn. Langzaam draaide ze zich om om weer naar binnen te gaan. Op dat moment viel haar blik op de voordeur. In het hout stak een groot mes, waaraan een briefje en een rode roos zaten gespiest. Carina begon te gillen. "Dat heeft geen zin, Carina." fluisterde een stem in haar oor. "Niemand hoort je."