Wim Hartog Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Verhaal van een leven is wat Paustovski zelf een ‘epische autobiografie' heeft genoemd. In Nederland verscheen de reeks van zes boeken vanaf de jaren '60 in de reeks Privé-domein van de Arbeiderspers en ze kenden een doorslaand succes, herdruk volgde op herdruk. Paustovski schreef een memoriaal dat loopt van het einde van de tsarentijd tot aan de hongersnoden die voortkwamen uit de Nieuwe Economische Politiek van de Sovjets. Het is een omvangrijke reeks persoonlijke herinneringen op het strijdtoneel van de geschiedenis. In dit eerste deel van Paustovski's Verhaal van een leven in de Russische Bibliotheek zijn Verre jaren en Onrustige jeugd opgenomen.

Vijfde deel van de autobiografie van de Russische schrijver (1892-1968).

Verre Jaren is het eerste deel van de herinneringen van Konstantin Paustovskij. Hierin vertelt hij over zijn jeugd in het tsaristische Rusland. Hij beschrijft de klassieke Russische jeugdvakanties op het land, en heeft het over zijn ontelbare familieleden, verwanten en zijn talloze vrienden in het Kiev van zijn jeugd. Kortom, hij schetst in Verre Jaren een ontroerend en sfeervol portret van het behaaglijke burgerlijke milieu waarin zijn leven als kleine jongen zich voltrok. Paustovskij die behalve schrijver ook arbeider, matroos, journalist, soldaat en vooral avonturier was, is wereldberoemd geworden door zijn vermogen de schoonheid van de natuur te verbeelden. Zijn bovendien zo lyrische waarneming van de werkelijkheid maakt hem tot de uniekste en vooral ook meest exotische verschijning in de moderne Russische literatuur.

Als een onherbergzame baai van de Kaspische Zee wordt opengelegd voor industrie en oliewinning, delft de natuur het onderspit.

Zesde deel van de autobiografie van de Russische schrijver (1892-1968).

Paustowskijs berühmte Autobiographie erreicht ihren dramatischen Höhepunkt mit dem Ausbruch der Februar-Revolution. Dieses Ereignis überrascht im Kiew des Jahres 1917 einen ahnungslosen fünfundzwanzigjährigen Taugenichts ohne festen Beruf, der im Ersten Weltkrieg seine Haut als Sanitäter gerettet hat und nun in den Strudel einer Umwälzung gerät, bei der man jederzeit aus reinem Zufall erschossen werden kann. In den Wirren des Bürgerkriegs landet Paustowskij in Isaak Babels Odessa, wo er die panische Flucht der weißen Emigranten miterlebt. Nach der Blockade der Stadt tritt eine große Stille ein, und in Jalta und Batumi erlebt der angehende Schriftsteller Momente einer trügerischen Idylle. Paustowskij ist alles andere als ein Ideologe. Er versteht sich nicht als Akteur, sondern als Zuschauer des welthistorischen Dramas. Die atmosphärische Dichte seiner Erzählung, seine Fähigkeit, große Ereignisse en miniature zu beschreiben, und vor allen eine unerklärliche Heiterkeit machen eine verschwundene Zeit lebendig, ohne die auch das heutige Rußland nicht zu verstehen ist.

Vierde deel van de autobiografie van de Russische schrijver (1892-1968).

Autobiografie van de Russische schrijver (1892-1968), waarin hij de oorlogsperiode 1914 tot 1917 beschrijft, die hij als arbeider en ziekenverzorger aan het front doorbracht.