Schrijvers van liedteksten zijn doorgaans geen geschiedkundigen. Toch hebben auteurs als J.H. Speenhoff, Wim Kan, Willem Wilmink, Guus Vleugel en Jan Boerstoel teksten geschreven die zich laten lezen als historische miniatuurtjes. Soms uiten de tekstdichters hun ongenoegen als verhitte pamflettisten. Soms zijn ze in staat om binnen de grenzen van het coupletten een afgewogen oordeel te geven over gecompliceerde onderwerpen waarvoor historici een heel boek nodig hebben.Juist de tekstdichters gaven de afgelopen eeuw commentaar op gebeurtenissen die hun tijd beheersten: de strijd voor het algemeen kiesrecht, de emancipatie van de beschaafde burgervrouw in het begin van de twintigste eeuw en de ludieke Dolle mina in de jaren zestig, de Duitse bezetting, de wederopbouw na de oorlog, het kernwapendebat en de cultuurbotsingen door de komst van gastarbeiders.In De bokken en de schapen brengen Patrick van den Hanenberg, theaterjournalist en geschiedenisdocent, en Hilde Scholten, jarenlang werkzaam bij het Theater Instituut Nederland, teksten bijeen die beschouwd kunnen worden als de gezongen geschiedenis van Nederland in de twintigste eeuw.
Patrick van den Hanenberg Bücher
Geen enkele artiest is zijn loopbaan begonnen in Koninklijk Theater Carré. Vrijwel elke muzikant of cabaretier heeft een lange tocht langs kleine theaters door het hele land achter de rug, waar hij of zij de finesses van het podiumvak in de vingers kreeg. Nederland kent honderden kleine podia in verbouwde fabrieken, afgedankte ziekenhuizen, jeugdhonken en huiskamers. Patrick van den Hanenberg sprak in de twaalf provincies met de mannen en vrouwen achter deze culturele vrijplaatsen. In 'Klein theater, groot hart' komen de artiesten aan het woord die hun succesvolle loopbaan te danken hebben aan het enthousiasme en vertrouwen van de steunpilaren van het theaterleven. Ja, want ook de loopbaan van Herman Finkers, Sanne Wallis de Vries, Stef Bos, Ellen ten Damme en Bert Visscher is niet in Carré begonnen.