Quincy Troupe Bücher

Miles Davis, einer der berühmtesten und erfolgreichsten Jazz-Musiker unserer Zeit, schildert sein Leben, ein Leben der Extreme, geprägt von Arbeitsdisziplin und Heroinsuch, Liebesaffären, Hang zum Luxus und Engagement für die unterdrückte schwarze Bevölkerung der USA. Davis' Buch ist gleichzeitig ein "Who's Who" des Jazz' der Zeit nach dem zweiten Weltkrieg - von Charlie Parker bis Prince.

The astounding yet true rags-to-riches saga of a homeless father who raised and cared for his son on the mean streets of San Francisco and went on to become a crown prince of Wall Street At the age of twenty, Milwaukee native Chris Gardner, just out of the Navy, arrived in San Francisco to pursue a promising career in medicine. Considered a prodigy in scientific research, he surprised everyone and himself by setting his sights on the competitive world of high finance. Yet no sooner had he landed an entry-level position at a prestigious firm than Gardner found himself caught in a web of incredibly challenging circumstances that left him as part of the city's working homeless and with a toddler son. Motivated by the promise he made to himself as a fatherless child to never abandon his own children, the two spent almost a year moving among shelters, "HO-tels," soup lines, and even sleeping in the public restroom of a subway station.Never giving in to despair, Gardner made an astonishing transformation from being part of the city's invisible poor to being a powerful player in its financial district.More than a memoir of Gardner's financial success, this is the story of a man who breaks his own family's cycle of men abandoning their children. Mythic, triumphant, and unstintingly honest, The Pursuit of Happyness conjures heroes like Horatio Alger and Antwone Fisher, and appeals to the very essence of the American Dream.

"...Im jestem starszy, tym więcej uczę się o graniu na tej trąbie i tym więcej uczę się o wielu innych rzeczach. Kiedyś lubiłem się napić i naprawdę lubiłem kokainę, ale teraz już nawet nie myślę o tych sprawach. O papierosach też nie. Po prostu przestałem robić takie rzeczy. Rzucić kokainę było mi trochę trudniej, ale i z tym skończyłem. To tylko siła woli, wiara w to, że można zrobić wszystko, co się chce. Kiedy nie chcę czegoś robić, mówię sobie po prostu: "Pieprz to". Ponieważ musisz zrobić to sam. Nikt nie zrobi tego za ciebie. Inni ludzie mogą starać się ci pomóc, ale w większości przypadków musisz zrobić to sam. Wobec tego jak przeżywam swoje życie, nic w nim nie jest wykluczone. Bez przerwy myślę o tworzeniu. Moja przyszłość zaczyna się, gdy budzę się rano. Wtedy się zaczyna - kiedy się budzę i widzę pierwszy promień światła. A więc jestem wdzięczny i nie mogę doczekać się przebudzenia, bowiem każdego dnia jest coś nowego do zrobienia i do spróbowania..."