Stefan Brijs Bücher

Was macht Krieg mit Menschen? Wofür ist man bereit, sein Leben zu geben? August 1914. In London melden sich Tausende junger Männer, um gegen die Deutschen zu kämpfen. Martin Bromley, Feuer und Flamme für den Krieg, versucht seinen Milchbruder John Patterson zu überreden, sich mit ihm zu melden, aber der will seinen Traum von einem Literaturstudium nicht aufgeben. John bleibt in einer Stadt zurück, in der der Druck auf die jungen Männer, die sich dem Krieg verweigern, immer größer wird. Als er von Martins Tod erfährt und schließlich selbst in Frankreich kämpft, tut er alles, um Mrs. Bromley den Tod ihres leiblichen Sohns zu verheimlichen. Auch um den Preis, dass mit ihm die Wahrheit sterben könnte.

Ein fulminanter Thriller um die Grenzen wissenschaftlicher Forschung, religiösen Wahn und menschliche Verantwortung. „Der Engelmacher“ ausgezeichnet als bestes Buch des Jahres in Belgien und den Niederlanden.

Curaçao, 1961. An einem Septembermorgen bringt der Taxifahrer Roy Tromp seinen zwölfjährigen Sohn Max zum ersten Mal in die weiterführende Schule zu Bruder Daniel. Max ist der erste in seiner Familie, der sie besuchen kann, und erweist sich als talentierter Junge, der davon träumt, Lehrer zu werden und den gesellschaftlichen Aufstieg aus der Armut zu schaffen. Bruder Daniel, der selbst von der Insel stammt, will ihm dabei helfen. Denn so prächtig der azurblaue Dodge Matador ist, mit dem Roy seinen Sohn zur Schule bringt, so bettelarm ist die Familie des Trinkers und Spielers. Vierzig Jahre später ist der Traum geplatzt und Max, der längst selbst Vater eines erwachsenen Sohnes ist, verschwindet aus heiterem Himmel in die Niederlande, womöglich für immer.

In 1929 Robert Graves went to live abroad permanently, vowing 'never to make England my home again'. This is his superb account of his life up until that 'bitter leave-taking': from his childhood and desperately unhappy school days at Charterhouse, to his time serving as a young officer in the First World War that was to haunt him throughout his life. It also contains memorable encounters with fellow writers and poets, including Siegfried Sassoon and Thomas Hardy, and covers his increasingly unhappy marriage to Nancy Nicholson. Goodbye to All That, with its vivid, harrowing descriptions of the Western Front, is a classic war document, and also has immense value as one of the most candid self-portraits of an artist ever written.

Op 13 oktober 1984 keert na een afwezigheid van bijna twintig jaar Doktor Victor Hoppe terug naar zijn geboortedorp Wolfheim, vlak bij het drielandenpunt in de buurt van Vaals en Aken. De bekrompen dorpelingen reageren argwanend op zijn komst, zeker als blijkt dat hij drie kinderen van een paar weken oud bij zich heeft, die zelden te zien zijn. Dat voedt de geruchten en langzaam groeit het vermoeden dat ze ernstig ziek zijn. Maar er blijkt meer aan de hand, niet alleen met de kinderen, ook met de dokter zelf die, gegijzeld door zijn verleden, een beslissing neemt die hem onsterfelijkheid moet bezorgen. <i>De engelenmaker</i> is een verhaal over geloof en wetenschap, werkelijkheid en verbeelding, macht en onmacht, zin en onzin. Een roman waarin iedereen naar de waarheid op zoek is en uiteindelijk alleen zijn eigen waarheid vindt en gelooft.

De kwaliteit van de schilderijen aan de oostmuur is indrukwekkend, met een Christus aan het Kruis en de Onbevlekte Ontvangenis van Maria die prominent naast elkaar hangen. De lendendoek van Jezus roept herinneringen op aan andere werken van Zurbarán, waarbij het lijkt alsof de doek eerst werd geplaatst en Christus daarna werd geschilderd. Dit versterkt de pijn en het lijden van het lichaam. Het is een aangrijpend beeld dat medeleven oproept, wat Zurbarán zo geliefd maakte bij zijn opdrachtgevers. De ingetogen Maria biedt troost, met haar hoofd licht gebogen en ogen zacht gesloten, gekleed in een achtroze kleed en een uwgroene mantel met sterren. Haar gracieus voorkomen zweeft boven een silhouet van een stad, wat haar vroomheid en beminnelijkheid benadrukt. Terwijl ik de andere schilderijen bekijk, ontdek ik elementen die onmiskenbaar van Zurbarán zijn, zoals de schaduw en de diepte in de ogen van de Heilige Bartolomeus en de zelfverzekerde blik van de Heilige Jakobus. Dit roept beelden op van Zurbarán in zijn atelier, waar hij met precisie de details van zijn schilderijen aanbrengt. In Alhama de Granada sta ik opnieuw voor een Christus aan het kruis, zonder gezicht, en vraag ik een vrouw van het toeristenbureau naar de zevenenveertig kogelgaten die het schilderij heeft. Haar verontwaardiging over de schade door de burgeroorlog is voelbaar, wat de impact van de geschiedenis versterkt.

Arend had nooit geboren mogen worden. Al vanaf zijn eerste levensdag kent hij geen vreugde, geen geluk en geen thuis. Hij is daarenboven te groot, te zwaar, te lelijk en vooral te veel. Zijn moeder geeft hem meer slaag dan liefde. De enige uitlaatklep waarover de jongen beschikt, is zijn gehuil, dat hij dan ook tot een kunst verheft. Als kleuter komt Arend in aanraking met de buitenwereld. Op straat wordt hij nagestaard, op school wordt hij gepest en uitgelachen. Hij wantrouwt iedereen en is voortdurend in zichzelf gekeerd. Het liefst wil hij vleugels hebben zodat hij kan vliegen als de vogels, boven iedereen uit. Een droom waarvoor hij alles zal doen opdat hij werkelijkheid wordt. Arend vertelt het aangrijpende levensverhaal van een uitzonderlijke jongen die nergens thuis lijkt te horen. Een roman over de zoektocht van een kind naar zichzelf, naar begrip, naar liefde.