Tadeusz Konwicki Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Świat wszechobecnej fikcji, sennych majaków i wspomnień, w którym nie sposób odróżnić, co jest traumą wyniesioną z przeszłości, a co przytłaczającą teraźniejszością. Polska Konwickiego to kraina zachwianych proporcji, zawieszona w czasie, rozciągająca się u stóp Pałacu Kultury symbolu radzieckiej obecności w nadwiślańskiej prowincji. Kompleks Polski i Mała Apokalipsa, mimo wyraźnych związków z rzeczywistością drugiej połowy lat siedemdziesiątych, to powieści ukazujące nie tylko doświadczenie ówczesnych Polaków, ale też będące krytyką rozdartej tożsamości mieszkańców państw demokracji ludowej. Konwicki przyczyn katastrofy późnosocjalistycznego dekadentyzmu i rezygnacji doszukuje się przecież nie na zewnątrz, ale w nas samych. Dzieła zaprezentowane w niniejszym tomie są wyjątkowe na tle bogatej i różnorodnej twórczości autora. Stanowią kontynuację niektórych wyborów artystycznych Konwickiego na przykład szczególnie pojmowanego autobiografizmu a jednocześnie są wyrazem nowej wizji świata, jakiej oczekiwano od literatury po 1976 roku.

Seria ta, to pierwsze zbiorowe wydanie dzieł Tadeusza Konwickiego i zarazem pierwsze tak drobiazgowo zrekonstruowane na podstawie rękopis�w, pozyskanych z archiwum autora oraz z Biblioteki Ossolineum we Wrocławiu i Biblioteki Narodowej w Warszawie. Dzięki temu są to też - w wielu wypadkach - pierwsze wydania z przywr�conymi fragmentami, kt�re wycięła cenzura, oraz z poprawionymi błędami, kt�re zaistniały w poprzednich edycjach. Wszystkie zmiany zostały uzgodnione z autorem.� Dodatkowym atutem tej serii są ilustracje - m.in. nigdy niepublikowane (jak w wypadku 'Dziury w niebie' czy 'Sennika wsp�łczesnego') rysunki Danuty Konwickiej, żony pisarza, oraz jego samego.

Romány uverejnené v tejto knihe sú výraznými míľnikmi Konwického tvorivej cesty. V Poľskom komplexe sa vyrovnáva so šedivou skutočnosťou poľského variantu reálneho socializmu, pričom v reminiscenciách z minulosti nachádza analógiu so súčasným porazeneckým "sovietskym" Poľskom. V Prechádzke s mŕtvym dievčaťom sa stretávame s tým istým "ponevierajúcim sa" skeptickým hrdinom v celkom iných, totiž v "trhovoslobodných" aktuálnych časoch, charakteristických bezradnosťou, mafiánskou anarchiou, bujnením nacionalizmu, zločinnosti, politickej predajnosti a ľudskej amorfnosti, čiže buriniek, ktoré dôverne poznáme aj z domácej predzáhradky...

Tadeusz Konwicki est un écrivain controversé dans la littérature polonaise contemporaine. Ayant combattu - par les armes - l’occupant nazi, puis soviétique, il chantera les louanges du système stalinien, avant de devenir la bête noire littéraire de l’ex-régime communiste. Aussi la gageure était-elle grande d’entreprendre des entretiens avec un tel personnage. Ceux-ci ont été réalisés en 1984. Conçus à l’origine dans un but d’archivage, ils ont très vite donné matière à un ouvrage structuré et méticuleux, riche des confidences mais aussi des doutes et des contradictions de Konwicki. Par ses questions passionnées et perfectionnistes, parfois hautement risquées, Bereś suscite l’évocation du parcours personnel, politique, littéraire et artistique d’un auteur qui s’est aussi forgé de belles lettres de noblesse dans le domaine de la mise en scène cinématographique. Ces entretiens sont menés sans complaisance aucune. Le ton en est souvent virulent, chargé de dynamite, Konwicki se voyant poussé dans ses derniers retranchements. Mais l’esprit de dialogue et d’entente, de jeu aussi, triomphe : véritable maïeutique de l’échange constructif. Des entretiens à lire comme le prolongement d’une œuvre déjà imposante, sur laquelle ils apporteront maint éclairage.

The Polish Complex takes place on Christmas Eve, from early morning until late in the evening, as a line of people (including the narrator, whose name is Konwicki) stand and wait in front of a jewelry store in Warsaw. Through the narrator we are told of what happens among those standing in line outside this store, what happens as the narrator's mind thinks and rants about the current state of Poland, and what happens as he imagines the failed Polish rebellion of 1863. The novel's form allows Konwicki (both character and author) to roam around and through Poland's past and present, and to range freely through whatever comes to his attention. By turns comic, lyrical, despairing, and liberating, The Polish Complex stands as one of the most important novels to have come out of Poland since World War II.

Nowa powieść Tadeusza Konwickiego, prozaika, scenarzysty i reżysera filmowego, jest autokreacją jego przeszłości rodzinnej, próbą domniemania losów nieznanej pisarzowi babki, Heleny Konwickiej, zagubionej w mająteczku Bohiń na Wileńszczyźnie. Autor kreśli sugestywny obraz głównej bohaterki, kobiety pięknej i wrażliwej, pełnej sprzecznych uczuć osobistych i równie sprzecznych zachowań społeczno-obywatelskich, zdeterminowanych trudną sytuacją narodową po powstaniu styczniowym. (opis z tyłu okładki książki)

In het hedendaagse Polen denkt een typograaf gevolgd te worden door de geheime politie.

"Oto nadchodzi koniec świata. Oto nadciąga, zbliża się czy raczej przypełza mój własny koniec świata. Koniec mego osobistego świata. Ale zanim mój wszechświat rozpadnie się w gruzy, rozsypie na atomy, eksploduje w próżnię, czeka mnie jeszcze ostatni kilometr mojej Golgoty, ostatnie okrążenie w tym maratonie, ostatnich kilka szczebli w dół albo w górę po drabinie bezsensu." W 1979 roku w Warszawie oraz Londynie, poza cenzurą, ukazała się powieść Tadeusza Konwickiego „Mała Apokalipsa”, która dość szybko została uznana za najgłośniejszy utwór, opublikowany w czasach PRL w tzw. „drugim obiegu”. Dzieło ukazywało groteskowy i absurdalny obraz Polski Ludowej i obnażała mechanizmy funkcjonowania opozycji.

Der Roman „Chronik der Liebesunfälle“ erzählt die bewegende Geschichte des ersten großen Verliebtseins des Studenten Witold in das Mädchen Alina. Es ist ein baladischer Roman über das Erwachsenwerden und die Liebe, die sich gegen Missverständnisse und Alltäglichkeit wehrt. Die Handlung spielt kurz vor dem Ausbruch des Zweiten Weltkriegs in der Landschaft der Kindheit des Autors, in einer kleinen Stadt nahe Vilnius im vor dem Krieg liegenden Litauen. Der Roman thematisiert die Intensität und Zerbrechlichkeit junger Liebe in einer Zeit des Umbruchs und der Unsicherheit. Trotz seiner literarischen Qualität wurde das Buch 1978 nicht veröffentlicht, da die gesamte Auflage, bis auf einige gerettete Exemplare, auf Befehl der Behörden vernichtet wurde. Diese repressiven Maßnahmen könnten in Zusammenhang mit einem anderen, regimekritischen Text des Autors gestanden haben, der im selben Jahr in Polen veröffentlicht wurde.

Moderný snár vyznieva ako syntéza motívov osudov, problémov postáv a udalostí,ktoré sa v autorovi nahromadili v predchádzajúcich rokoch hľadania.

Román polského spisovatele, v němž se mísí svět skutečný se světem nadpřirozeným a v němž jsou pomocí symbolu zachyceny reálné konflikty skutečnosti. V příběhu hlavního hrdiny, pokusivšího se o sebevraždu a v horečném snu pak prožívajícího a hodnotícího události svého života, nenapsal autor podle soudu polské kritiky jen zajímavý psychologický román, ale i otevřené účtování generace, která se aktivně účastnila války a zažila nesmírné peripetie politické, morální i osobní.

Mladý polský romanopisec vylíčil v románě situaci na polském venkově bezprostředně po skončení druhé světové války. Na bohaté galerii kladných i záporných postav zobrazil boj s nepřáteli lidově demokratického státního zřízení s Mikolajczykovým opozičním táborem i s Polskou dělnickou stranou. Z kladných postav románu na sebe strhuje pozornost zejména mladý komunista Mikuláš Galecký, tajemník okresního výboru, bojovník za šťastnější život na polské vesnici. Do protikladu k němu autor postavil prvního tajemníka okresního výboru Korejvu, kariéristu, který se posléze stane agentem nepřítele a špionem.