Mehr zum Buch
Koniec pisma i człowiek tracący podmiotowość w nowym dziele Jacka Dukaja to intelektualna podróż po fascynujących zagadnieniach współczesnej cywilizacji. Przez tysiąclecia pismo, książki i biblioteki były nośnikami wiedzy, a technologia pisma stworzyła cywilizację. Myślenie pismem oznacza myślenie symbolami i ideami, co daje dostęp do emocji i przeżyć innych. Dukaj ukazuje ludzkość na progu nowej ery, w której technologie transferu przeżyć, od fonografu po wirtualną rzeczywistość, wyprowadzają nas z domeny pisma. Coraz bardziej odzwyczajamy się od podmiotowego ja, a miliardy codziennych wyborów producentów i konsumentów kultury przyspieszają ten proces. Przykłady to rezygnacja z pisania listów na rzecz telefonów, zamiana powieści na seriale, czy wyrażanie sprzeciwu politycznego poprzez filmy zamiast artykułów. W erze postpiśmiennej miejsce człowieka-podmiotu zajmują bezpośrednio przekazywane przeżycia. Pojawia się pytanie, czy możemy powiedzieć o sobie: jestem oglądaniem serialu, jestem śledzeniem celebów na Instagramie. Człowiek staje się maszyną do przeżywania, a narzędzia, które stworzył, coraz częściej posługują się nim.
Buchkauf
Po piśmie, Jacek Dukaj
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2019
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Hardcover)
Hier könnte deine Bewertung stehen.
- Titel
- Po piśmie
- Sprache
- Polnisch
- Autor*innen
- Jacek Dukaj
- Verlag
- Literackie
- Erscheinungsdatum
- 2019
- Einband
- Hardcover
- Seitenzahl
- 416
- ISBN10
- 830806874X
- ISBN13
- 9788308068748
- Reihe
- Schlagwörter
- Sachbücher, Sozialwissenschaften, Philosophie
- Bewertung
- 4,05 von 5 Sternen
- Beschreibung
- Koniec pisma i człowiek tracący podmiotowość w nowym dziele Jacka Dukaja to intelektualna podróż po fascynujących zagadnieniach współczesnej cywilizacji. Przez tysiąclecia pismo, książki i biblioteki były nośnikami wiedzy, a technologia pisma stworzyła cywilizację. Myślenie pismem oznacza myślenie symbolami i ideami, co daje dostęp do emocji i przeżyć innych. Dukaj ukazuje ludzkość na progu nowej ery, w której technologie transferu przeżyć, od fonografu po wirtualną rzeczywistość, wyprowadzają nas z domeny pisma. Coraz bardziej odzwyczajamy się od podmiotowego ja, a miliardy codziennych wyborów producentów i konsumentów kultury przyspieszają ten proces. Przykłady to rezygnacja z pisania listów na rzecz telefonów, zamiana powieści na seriale, czy wyrażanie sprzeciwu politycznego poprzez filmy zamiast artykułów. W erze postpiśmiennej miejsce człowieka-podmiotu zajmują bezpośrednio przekazywane przeżycia. Pojawia się pytanie, czy możemy powiedzieć o sobie: jestem oglądaniem serialu, jestem śledzeniem celebów na Instagramie. Człowiek staje się maszyną do przeżywania, a narzędzia, które stworzył, coraz częściej posługują się nim.