De man met negen levens

Mehr zum Buch

Chris Hunter zegt de gebed van de bomtechnicus vele malen tijdens zijn tour in Irak. Hij heeft de gevaarlijkste baan op de gevaarlijkste plek ter wereld - het veilig maken van de Britse sector in Irak tegen enkele van de meest technisch geavanceerde terroristen. Het is een 24/7 baan - zijn team ontmantelt in de eerste twee maanden alleen al meer dan 45 bommen. De tegenstanders houden zich niet aan de Geneefse Conventie. Voor hen zijn er geen regels, alleen resultaten. Bommen, raketten, granaten, hinderlagen, boobytraps - de dood met alle middelen. De functie van Bomb Disposal Officer in Irak is een eenzame. Je bent alleen met het geluid van je eigen ademhaling en de dreun van je hart in een beschermend pak bij veertig graden hitte. De brug is achter je opgehaald terwijl je je doel nadert. De speeltijd is voorbij. Het is alleen jij en de bom. Halverwege zijn tour wordt Chris verteld: 'Ze willen je dood, Chris. Jij en je team hebben hun wapens gevangen, jullie hebben ze met forensisch bewijs geïdentificeerd, jullie hebben een hoop van hun IED's geneutraliseerd, en in feite laten jullie Behadli en zijn mannen er als idioten uitzien. Ze zijn uit op de gouden bomman in Basra.'