Opstanding

Mehr zum Buch

Opstanding (1899) is de laatste van Tolstojs grote romans. Het vertelt het verhaal van een edelman die probeert de lijden te verzoenen die zijn jeugdige ontrouw heeft veroorzaakt bij een boerenmeisje, dat uiteindelijk als gevangene in Siberië belandt. Tolstojs visie op verlossing door liefdevolle vergeving en zijn veroordeling van geweld domineren de roman. Het is een intiem, psychologisch verhaal over schuld, woede en vergeving, en tegelijkertijd een panoramische beschrijving van het sociale leven in Rusland aan het einde van de negentiende eeuw, dat de verontwaardiging van de auteur over de sociale onrechtvaardigheden van de wereld waarin hij leefde weerspiegelt.