Mijn poemajaren

Mehr zum Buch

In deze betoverende memoires deelt schrijfster en activiste Laura Coleman het verhaal van haar bevrijdende reis in de Amazone-jungle, waar ze verliefd werd op een prachtige kat die haar leven veranderde. Laura was begin twintig en doelloos toen ze haar baan opzegde om te backpacken in Bolivia. Het lot bracht haar naar een dierenopvang aan de rand van de Amazone-jungle, waar ze werd toegewezen aan een mooie en complexe poema genaamd Wayra. Met grote ogen, onervaren en komisch bang, maakte Laura het eenvoudige kamp tot haar thuis. En in Wayra vond ze een vriend voor het leven. Ze waren niet alleen, met meer dan honderd eigenaardige dieren om voor te zorgen, elk verloren en gekwetst op hun eigen manier: een paar suïcidale, behaalde monkeys, een gefrustreerde papegaai die wanhopig wilde vliegen, en een varken met een wicked gevoel voor humor. Ook de mensen zorgden voor lachen en tranen. Er waren dierenfluisteraars, toegewijd personeel, wild toegewijde vrijwilligers, knappe hartenbrekers en een met een machete zwaaiende promkoningin die Laura door moeilijke tijden hielp. Bovenal was er de jungle—lyrisch en levend—en was er Wayra, die Laura uiteindelijk zoveel zou leren over liefde, genezing en de persoon die ze kon worden. Tegen de turbulente en aangrijpende achtergrond van ontbossing, de illegale huisdierenhandel en bosbranden verkent De Puma-jaren wat er gebeurt wanneer twee wanhopige wezens die hulp nodig hebben elkaar vinden.