Vechten voor het beloofde land

Mehr zum Buch

Ruim 150 jaar geleden brak de Amerikaanse Burgeroorlog uit, het grootste en bloedigste conflict op Amerikaanse bodem, dat het land vier jaar lang in zijn greep hield en blijvende sporen naliet. De inzet was het behoud van de Unie of de afsplitsing van de Geconfedereerde Staten, inclusief de slavernij. In het conflict tussen het geïndustrialiseerde Noorden en het agrarische Zuiden speelden immigranten een belangrijke rol, met name die uit Ierland en Duitsland, maar ook zo’n 10.000 Nederlanders zochten hun heil in de nieuwe wereld. Voor de Ieren en Duitsers waren economische en politieke motieven bepalend, terwijl Nederlanders vaak zich hadden afgescheiden van de Nederlands Hervormde Kerk. Toen de oorlog in 1861 uitbrak, deed president Abraham Lincoln een oproep aan de mannelijke bevolking om zich als vrijwilliger voor het Unieleger te melden, waaraan ook honderden Nederlanders gehoor gaven. Hun ervaringen, vastgelegd in brieven en andere historische bronnen, staan centraal in het verhaal. De meeste Nederlanders die vochten, waren als kinderen in de jaren veertig en vijftig met hun ouders naar Amerika gekomen en waren nu oud genoeg om te dienen. Enkele, zoals legerarts Dr. Bernard van der Kieft uit Utrecht, kwamen speciaal naar Amerika om hun diensten aan te bieden aan het Unieleger.