Annegreet van Bergen Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

In ‘Het goede leven’ pakt Annegreet van Bergen de draad op van haar bestseller ‘Gouden jaren’. Nederland is in korte tijd rijker geworden dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden. Nieuwe wetenschappelijke inzichten en technische mogelijkheden zorgden ervoor dat de wereld letterlijk en figuurlijk werd opengebroken. Met bromfiets of auto kwamen we steeds verder van huis. Televisie bracht onbekende landen en volkeren de woonkamer binnen. Van Bergen laat met nieuwe observaties en anekdotes zien hoe de sterke naoorlogse groei het leven in Nederland onherkenbaar heeft veranderd. De tijd is voorbij dat verloofde stellen jaren moesten sparen voor hun uitzet of dat mensen maanden op een telefoonaansluiting moesten wachten. Welke vrouw wordt nu nog ontslagen als ze gaat trouwen? En wie biedt zijn gasten nog een rokertje aan?

`In 1952 deelde ik een stofzuiger met mijn schoonmoeder. `In 1961 zond de televisie 24 uur uit per week. `In 1965 moesten we naar de buren om te bellen. Gouden jaren vertelt het verhaal van de ongekende naoorlogse groei die ons leven op alle fronten heeft veranderd. De wekelijkse teil werd een dagelijkse douche, het papieren loonzakje een digitale bankrekening en de boterham met tevredenheid een broodje gezond. Vertrouwde beroepen verdwenen, nieuwe deden hun intrede. Wie had er in de jaren vijftig al gehoord van mondhygiëniste of activiteitenbegeleider? Gouden jaren staat vol met herkenbare anekdotes, scherpe observaties en schitterende foto s. Het laat zien hoe compleet anders ons leven er een halve eeuw geleden uitzag en dat we rijker zijn geworden dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden.

De moeder van journaliste Annegreet van Bergen was 85, weduwe en werd geplaagd door een opeenstapeling van kwalen. Ze wilde euthanasie, maar dat verzoek werd afgewezen. Haar dochter hielp haar met sterven en schreef na afloop het boek dat ze destijds graag zelf had willen hebben. In Mijn moeder wilde dood vertelt Annegreet van Bergen indringend over de doodswens van haar moeder en over haar eigen ervaringen als ‘engel des doods’. Daarnaast brengt ze in kaart welke vijf wegen - van euthanasie tot de pil van Drion - naar een humane zelfgekozen dood kunnen leiden. Dat gebeurt op basis van aangrijpende verhalen van nabestaanden, aangevuld en van commentaar voorzien door deskundigen. Ook geeft ze praktische adviezen. Bijvoorbeeld hoe je het best artsen kunt benaderen om euthanasie te krijgen, maar ook hoe je op een verantwoorde manier kunt stoppen met eten en drinken. Mijn moeder wilde dood is een breed, uiterst toegankelijk overzicht van de manieren waarop oude of doodzieke mensen zelf voor de dood kunnen kiezen, voor het eerst geschreven vanuit het standpunt van betrokkenen zelf.

Annegreet van Bergen begon haar journalistieke carriere op de economieredactie van 'de Volkskrant' en vervolgde die bij 'Elsevier' in welk weekblad ze haar column "Mens en Werk" publiceert. In dit boek beschrijft ze wat er met haar gebeurde nadat ze zich in de zomer van 1996 ziek had gemeld. Op dat moment gingen haar ogen open: die last van slapeloosheid, die regelmatig terugkerende driftbuien, het gevoel nooit eens lekker uitgerust te zijn, het waren allemaal symptomen van ernstige overspannenheid. Eenmaal geheel teruggeworpen op zichzelf nam ze het besluit op te schrijven wat haar allemaal overkwam en hoe ze zich voelde. Dat hielp haar om inzicht te krijgen en er uiteindelijk weer bovenop te komen. Het is een zeer persoonlijk verhaal dat tegelijkertijd punten van herkenning biedt voor mensen in een vergelijkbare situatie. Tussen de kennelijk op dagboekaantekeningen gebaseerde hoofdstukken in staan telkens stukjes niet langer dan een pagina met zakelijke informatie en wijze raadgevingen. De slotsom van dit boek is positief: een burn-out kan, mits goed begeleid, je leven weer zin geven, en jezelf weer zin in je leven. Op het omslag een kleurenfoto van een pad in een leeg landschap met een zon die net door de wolken gebroken is

Columns over uiteenlopende aspecten van arbeid.