Bojaźń i drżenie

Mehr zum Buch

Książka "Bojaźń i drżenie" odnosi się do nowotestamentowych epistoł. Kierkegaard stara się zrozumieć lęk, który musiał czuć Abraham, gdy Bóg wezwał go do ofiarowania swojego syna Izaaka. Ostatnim stadium przed osiągnięciem wiary jest według autora stan nieskończonej rezygnacji i determinacji, by zrezygnować ze wszystkiego, co człowiek mógłby przedkładać przed Bogiem. "Choroba ku śmierci" dotyczy rozpaczy, którą Kierkegaard z chrześcijańskiego punktu widzenia określa jako grzech, chociaż psychologicznie ją rozumie. Tytuł odnosi się do historii wskrzeszonego Łazarza. Autor analizuje różne formy rozpaczy, które odnoszą się do tego, jak człowiek potrafi zaakceptować swoją skończoność (fizyczny aspekt) lub nieskończoność (duchowy aspekt). Oba teksty powstały w latach czterdziestych XIX wieku i do dziś pozostają istotne zarówno w kontekście twórczości autora, jak i w ramach filozofii oraz psychologii egzystencjalnej.