Khora

Mehr zum Buch

Derrida'nın 1987 tarihli metni, antik Yunan'ın büyük tarihçisi ve mitologu Jean-Pierre Vernant için yazılmış bir katkıdır ve Platon'un Timaeus diyalogunda "tüm varoluşun alıcısı ve aynı zamanda emzireni" olarak tanımlanan Chora üzerine bir denemedir. Chora, akılcı olanın duyusal imgelerinin oluşumunu mümkün kılar. Heidegger'e kadar uzanan yorumlarla Chora, geniş alanın ve saf alıcılığın öncüsü olarak ele alınmıştır. Ancak bu, onun duyusal ile akılcı olan arasında "üçüncü bir cins" olarak konumunu sorgulama provokasyonunu kaybettirir. Chora, her şeyi alır ama kendisi hiçbir şeyi kabul etmez; her şeye bir yer verir, ama kendisini asla bir yere sabitlemez. Chora, Sokrates'in her şeyi duyup kendine hiçbir şey saklamayan tuhaf yersiz yerini tanımlamaz mı? Chora, mitos ile logos arasındaki farktan önce gelen felsefenin bir üretim yeri değil midir? Derrida, Platon'un metinleri ile Platonculuğu arasındaki ilişkiyi radikal bir şekilde sorguladığı parlak bir okumada bu sorulara ulaşır.