Penelope

Mehr zum Buch

Deze scherpe en tedere herziening van de mythen rond Penelope en Odysseus biedt een nieuw perspectief op hun verhaal. In de Odyssee van Homerus wordt Penelope afgebeeld als de trouwe echtgenote die, na twintig jaar van elkaar gescheiden te zijn, talloze vrijers weet af te schrikken terwijl ze haar zoon opvoedt en haar koninkrijk beheert. Bij de terugkeer van Odysseus doodt hij haar vrijers en twaalf van haar dienstmeisjes, een brute daad die Homerus slechts kort aanstipt. Atwood, achtervolgd door deze sterfgevallen, begint haar verhaal met twee vragen: wat leidde tot de ophangingen van de dienstmeisjes, en wat deed Penelope werkelijk tijdens de afwezigheid van Odysseus? Verteld vanuit Hades, vertelt Penelope haar verhaal met droge humor, terwijl haar dienstmeisjes als een koor fungeren, commentaar leveren via gedichten, liederen en zelfs een proces. Het verhaal verkent thema's van seksuele geweldpleging en gendervooroordelen, en ondervraagt de oorspronkelijke vertelling van Homerus, terwijl het tegenverhalen introduceert die de aannames uitdagen. De stemmen van de dienstmeisjes voegen emotionele diepte toe, waardoor gemarginaliseerde perspectieven naar voren komen. Penelope verschijnt als een complex figuur, die scherpe inzichten biedt die ons begrip van haar karakter en onze eigen samenleving hervormen. Atwoods vertelkunst is zowel aangrijpend als vermakelijk, en verweeft thema's van moord, herinnering, schuld en bedrog op ee