Francis Bacon

Mehr zum Buch

Francis Bacon (1909–1992), die als kunstenaar grotendeels autodidact was, bezat de unieke gave om innerlijke en onbewuste impulsen om te zetten in figuren, vormen en extreem claustrofobische composities. Bacon, die in de tijd na de Tweede Wereldoorlog meer berucht dan beroemd was om zijn werken, schilderde menselijke lichamen die echter verminkt, geschonden en verwond waren. Zijn schilderijen leken te trillen en te huilen van intense emoties. De aangrijpende, vaak groteske portretten van mensen met verwrongen ledematen of tumorachtige gezwellen zijn niet alleen karakterstudies, maar tegelijkertijd ook reflecties op het lijden en de trauma's van de Conditio humana. Deze verontrustende beelden behoren tot de eerste in de kunstgeschiedenis die openlijk homoseksuele thema's aansnijden. Dit boek presenteert Bacons erotische, beklemmende en onvergetelijke oeuvre, dat vaak is nagebootst en veelvuldig is geanalyseerd, maar vooral de kijker diep raakt.