Het land dat zichzelf bemint - druk 2

Mehr zum Buch

'Dit is de mooiste plek van de wereld,' zegt een motorrijder over New Mexico. Hij is nooit in het buitenland geweest. 'We hebben het veiligste voedsel van de wereld,' voegt hij hier even later aan toe, terwijl hij een verjaarde sandwich uit zijn plastic verpakking scheurt. 'Wat is de hoofdstad van België?' vraagt de Greyhoundpassagier. 'Brussel.' 'Nee dat klopt niet. Noem eens een andere stad.' 'Antwerpen.' 'Dat kan hem zijn. Noem er nog een paar.' 'Gent, Luik.' 'Mmm. Maar het is in geen geval Brussel.' Amerikanen, bijna universeel verguisd, hebben nog altijd het idee dat hun land een missie heeft en dat ze, in weerwil van enkele mankementen, op weg zijn iets ronduit fantastisch te realiseren. Voor zichzelf en voor de wereld. Het land dat zichzelf bemint is het relaas van vijftien maanden in een vrijwel vreemd land, waar de bedelaar een droom deelt met de president, en waar de realiteit vrijwillig wijkt voor hoop en ideaal.