Het loterijbriefje

Mehr zum Buch

« ... ben ik niet van uw familie? » herhaalde Sylvius Hog, wat een familiale connectie suggereerde, misschien een oom uit Amerika. Hij merkte de houding van de kinderen tegenover hun moeder op en vermoedde dat de terughoudendheid van mevrouw Hansen meer verbergde dan alleen bezorgdheid over Ole Kamp. Sylvius probeerde er met Joel over te praten, die niet wist wat te zeggen. Vervolgens probeerde hij mevrouw Hansen te ondervragen, maar zij bleef gesloten, waardoor hij in onzekerheid bleef. De reactie van Help junior arriveerde op Dal op de 13e. Joel wachtte bij zonsopgang op de post en bracht de brief naar de grote zaal waar de professor, mevrouw Hansen en haar dochter zich bevonden. Een zware stilte viel. Hulda, ontroerd, hield de hand van haar broer vast. Sylvius opende de brief en las deze hardop voor, maar de reactie was teleurstellend, waardoor de professor en de jongeren in tranen waren. De Viken had Saint-Pierre-Miquelon verlaten op de datum die in de laatste brief van Ole Kamp was vermeld, bevestigd door andere schepen die in Bergen waren aangekomen. Deze laatste hadden de Viken niet gekruist, maar hadden zelf overleefd aan zware stormen nabij IJsland. Waarom zou de Viken dat niet ook kunnen hebben gedaan? Misschien was hij gewoon aan het rusten...