Christopher Hitchens Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Ten years since the death of the world-renowned and controversial intellectual, this stylish edition is one of twelve commemorating Christopher Hitchens' most wry and provocative works.

Ten years since the death of the world-renowned and controversial intellectual, this stylish edition is one of twelve commemorating Christopher Hitchens' most wry and provocative works.

An outstanding collection of some of the best pieces that Christopher Hitchens wrote for the London Review of Books.

Known as the "four horsemen" of the New Atheism, four thinkers of the twenty-first century met only once. Their examination of ideas was wide-ranging. Everything that was said as they agreed and disagreed with one another, interrogated ideas and exchanged insights about religion and atheism, science and sense speaks to our present age. The dialogue was recorded, and is transcribed and presented in this book

This selection of interviews showcases the remarkable career of one of this generation’s greatest and most divisive thinkers—featuring a foreword by Stephen Fry. “ . . . pulls together some of Hitchens’s greatest dialogues, each sparkling with intelligence and wit.” —New York Times Book Review If someone says I’m doing this out of faith, I say, Why don’t you do it out of conviction? One of his generation’s greatest public intellectuals, and perhaps its fiercest, Christopher Hitchens was a brilliant interview subject. This collection—which spans from his early prominence as a hero of the Left to his controversial support for the wars in Iraq and Afghanistan toward the end of his life—showcases Hitch’s trademark wit on subjects as diverse as his mistrust of the media, his love of literature, his dislike of the Clintons, and his condemnation of all things religious. Beginning with an introduction and tribute from his longtime friend Stephen Fry, this collection culminates in Hitchens’s fearless final interview with Richard Dawkins, which shows a man as unafraid of death as he was of everything in life.

"Słynny esej kontrowersyjnego intelektualisty. Odwołując się do przykładów z własnego życia oraz postaw takich ważnych dla niego osób, jak Emile Zola, Rosa Parks, George Orwell czy Vaclav Havel, autor analizuje różne formy sprzeciwu i kontestacji. Opowiada o tym, jak być krytycznym, nie ulegać manipulacji mediów, nie poddawać się politycznej propagandzie i zachowywać twórczy dystans wobec rzeczywistości. Na co dzień możesz stanąć wobec różnych odmian przemocy albo hipokryzji, bałamutnego powoływania się na wolę ogółu albo małostkowych nadużyć władzy. Jeśli należysz do jakiejś organizacji politycznej, ktoś może cię poprosić o mówienie kłamstw albo półprawd służących jakiemuś krótkoterminowemu celowi. Każdy wypracowuje sobie własne sposoby radzenia sobie z takimi sytuacjami. Staraj się zachowywać, „jak gdyby” nie trzeba było ich tolerować i jakby nie było w nich nic oczywistego – pisze Hitchens do młodego adepta sztuki sprzeciwu."

· kolejna książka z serii 'Książki, które wstrząsnęły światem' · Thomas Paine (1737-1809) urodził się w Anglii, lecz musiał z niej uciekać, poszukiwany przez tajną policję króla Jerzego III, której nie podobało się to, jak wielki miał posłuch wśród spragnionego wolności i demokracji ludu · rozpalał umysły walczących o niepodległość Ameryki i wchodził w konflikty z powodu wolnomyślicielskiego podejścia do religii Fascynująca biografia dzieła Paine'a, niepokornego i błyskotliwego humanisty, orędownika wolności i demokracji. Jego Prawa człowieka na zawsze odmieniły sposób tworzenia prozy politycznej i wywarły trwały wpływ na myśl liberalną i socjaldemokratyczną.

"This collection of essays brings together some of the finest pieces Hitchens published over the last two decades for the first time in one book, addressing with characteristic wit and erudition the subjects he is best known for, including: the case against God, faith and religious observance; the case for intervention in Iraq; indictments of towering political figures like Bill and Hillary Clinton, Tony Blair, and Henry Kissinger; and celebrations of the writers and thinkers whose work meant most to him"--

I Dieci comandamenti non reggono più. Sono confusi, ambigui, tutt'altro che "scritti nella pietra". Di fatto, sono una sorta di work in progress che costringe a un sacco di stucchevoli precisazioni. Per esempio, dire "Lo sa solo Dio" è nominare il suo nome invano? E sul non uccidere, ci sarebbe quel passaggio dell'Esodo che invita i figli d'Israele a sterminare i nemici... Tralasciando le considerazioni che si possono fare sul non desiderare la donna d'altri, o la roba d'altri. No, non reggono più, è di tutta evidenza. Erano destinati a un gruppo di tribù nomadi dei tempi andati, quindi andrebbero emendati e rivisti, in questi tempi di crimini ambientali, ladroni dell'alta finanza, guerre pseudo-sante... Per non dire di chi urla in pubblico al cellulare. Ci occorre un nuovo codice morale, insomma, ma ragionato, non in pillole. Per fortuna ci pensa Hitchens, al suo meglio, con il consueto inconfondibile humour, la sua acuta intelligenza, le sue provocazioni intellettuali mai banali o pretestuose.

Chronik des eigenen TodesNachdem Christopher Hitchens die Diagnose seiner tödlichen Krankheit erhalten hatte, schrieb er, die von Elisabeth Kübler-Ross etablierte Theorie der verschiedenen Stufen des Sterbens träfe auf ihn nicht zu. Anfangs hätte er zwar seinen Zustand geleugnet, dann Zorn und Depression aber übersprungen: »Ich habe den Sensenmann herausgefordert, es mir so richtig zu zeigen – und muss nun vor etwas kapitulieren, das so vorhersehbar und banal ist, dass es selbst mich langweilt.«Zeit seines Lebens war Christopher Hitchens ein scharfzüngiger Redner und erbarmungsloser Diskutant in politischen und weltanschaulichen Debatten. Wenn er zur Hochform auflief, waren ihm auch die gewandtesten Gegner nicht mehr gewachsen. Der gebürtige Brite lehrte seine Wahlheimat USA in den drei Jahrzehnten, in denen er dort lebte, das Fürchten, indem er deren Kriegsverbrechen und Bigotterie an den Pranger stellte wie niemand sonst. Während der Lesereise zu seiner Autobiographie Hitch 22 hatte Christopher Hitchens einen Zusammenbruch, der mit unerträglichen Schmerzen in der Brust einherging. Die Ärzte diagnostizierten Speiseröhrenkrebs. Diese Diagnose war, wie er später schrieb, seine »Deportation vom Land der Gesunden über die klar gezogene Grenze, die das Gelände der Krankheit davon trennt«. Was als ein Schreiben über die Krankheit beginnt, wird zu Hitchens’ letztem Buch, ein Text über das Leiden und Sterben, über den eigenen Tod.