Ich versinke im Dschungel, atme die Feuchtigkeit ein und werde Teil der Geschichte Diese Dichte erreichen nur wenige Autoren , südamerikanische auf alle Fälle und Marquez im Besonderen
Sto lat samotności
Buchbewertung
Mehr zum Buch
Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcíi Marqueza. Dzięki swym dziadkom znał od dziecka historię Macondo i dzieje rodziny Buendía, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jak zjawisko nadprzyrodzone; świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował aż dwudziestu lat, by wreszcie spisać te rodzinne opowieści z całym dobrodziejstwem i przekleństwem odniesień biblijnych, baśniowych, literackich, politycznych; uświadomił nam, że „plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi”.
Buchkauf
Sto lat samotności, Gabriel García Márquez, Muza SA., Grażyna Grudzińska, Kalina Wojciechowska
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2017
- Einband
- (Paperback)
Spezieller Stil auf den man sich einlassen muss. Großartige Erzählung voller Symbolismus und Humor.
- Titel
- Sto lat samotności
- Sprache
- Polnisch
- Autor*innen
- Gabriel García Márquez, Muza SA., Grażyna Grudzińska, Kalina Wojciechowska
- Verlag
- Muza
- Erscheinungsdatum
- 2017
- Einband
- Paperback
- Seitenzahl
- 453
- ISBN10
- 8377587637
- ISBN13
- 9788377587638
- Reihe
- Kategorien
- Schlagwörter
- Liebe, Verfilmt, Magischer Realismus, Familienbeziehungen, Familiensagas, Hispanoamerikanische Literatur, Südamerika, Kolumbianische Literatur
- Erstveröffentlichung
- 1967
- Originaltitel
- Cien años de soledad
- Bewertung
- 4,45 von 5 Sternen
- Beschreibung
- Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcíi Marqueza. Dzięki swym dziadkom znał od dziecka historię Macondo i dzieje rodziny Buendía, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jak zjawisko nadprzyrodzone; świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował aż dwudziestu lat, by wreszcie spisać te rodzinne opowieści z całym dobrodziejstwem i przekleństwem odniesień biblijnych, baśniowych, literackich, politycznych; uświadomił nam, że „plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi”.








