Reforma rolna, czyli wywłaszczenie wielkich właścicieli ziemskich i przekazanie części ziemi chłopom, przeprowadzona w latach 1944–1945, to jedno z najsłabiej zbadanych wydarzeń w powojennej historii Polski. W PRL starano się udowodnić, jak bardzo polepszyła się sytuacja chłopów i robotników rolnych. Po 1989 roku pojawiły się wspomnienia ziemian dotyczące procesu wywłaszczenia, a publikacje o wsi skupiły się na oporze wobec kolektywizacji oraz konsekwencjach funkcjonowania PGR-ów. Książka Anny Wylegały wypełnia tę lukę, odpowiadając na pytanie, jakie doświadczenia miała reforma rolna dla poszkodowanych, jak ziemianie oraz dla tych, którzy z niej skorzystali, jak służba folwarczna i bezrolni chłopi. Autorka bada konkretne miejsca i społeczności, takie jak dwory przekształcone w biura spółdzielni czy przedszkola, oraz zmiany w strukturze przestrzennej i społecznej wsi. Opisuje także pamięć o reformie wśród potomków chłopów i ziemian oraz współczesne postawy wobec dziedzictwa dworskiego. Reforma rolna to jedno z najważniejszych wydarzeń XX wieku w Polsce, które miało przełomowe skutki dla struktury własności na wsi, a jej emocjonalne konsekwencje, takie jak strach i nadzieje, są przedmiotem tej dobrze napisanej książki.
