Książka przybliża wydarzenia z lat pięćdziesiątych związane z atakiem Adama Schaffa na Profesora Władysława Tatarkiewicza. 27 marca 1950 roku, za zgodą Tatarkiewicza, Leszek Kołakowski odczytał na Seminarium Filozoficznym „list ośmiu” młodych stalinowców, oskarżając Profesora o krytykę filozofii marksistowskiej. Uważali, że Tatarkiewicz sprzyjał „filozofii burżuazyjnej” i traktował marksizm jako wrogą ideologię. Protest doprowadził do usunięcia Tatarkiewicza z Katedry Filozofii oraz nałożenia cenzury na III tom jego Historii filozofii. Profesor powrócił do wykładów dopiero w 1957 roku. Ataki Schaffa nie ograniczyły się do tych wydarzeń; wielokrotnie atakował Tatarkiewicza, m.in. wpływając na decyzję o nieprzyznaniu mu doktoratu honoris causa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Mimo ujawnienia tych okoliczności w latach 90-tych, żaden z agresorów nie przeprosił Tatarkiewicza ani nie doszło do jego rehabilitacji. Autor książki, wracając do tych wydarzeń, pragnie przedstawić czytelnikowi prawdę o niechlubnych momentach w historii polskiej filozofii, opierając się na faktach i mając nadzieję na ukazanie rzeczywistego obrazu sytuacji.
Radosław Kuliniak Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)
Komunistyczni decydenci, zaraz po objęciu władzy, zaczęli wprowadzać radzieckie, przestarzałe wzorce reformowania szkolnictwa wyższego. Przyszło się im zmagać z uczniami Twardowskiego, którzy stanowili imperialistyczną i burżuazyjną zaporę dla wprowadzenia marksizmu na wyższe uczelnie. Władze podjęły niemal od razu przeciwko nim szereg działań, najczęściej o charakterze represyjnym. Uznanym profesorom utrudniano pracę naukową, inwigilowano zajęcia i cenzurowano publikacje. Z czasem zamknięto stare i zasłużone przedwojenne czasopisma filozoficzne oraz systematycznie dokonywano czystek uniwersyteckich.