Adam, Anfang 30, lebt in einer polnischen Provinzstadt ein bürgerliches Leben, bis ihn sein Mann und Geliebter verlassen. Er trifft Micha?, der in einer Beziehung ist, und es entsteht eine Dreierbeziehung. Adams Leben gerät aus den Fugen, er verliert seinen Job und wird zum Hausmann, während sich komplizierte Beziehungen zu Frauen entwickeln.
Bartosz Zurawiecki Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)
Dieser Autor befasst sich mit verschlungenen Aspekten von Identität und Kultur mit scharfer Beobachtungsgabe und fantasievollem Gespür. Seine Werke erforschen oft Themen, die die Grenzen gesellschaftlicher Normen verschieben und eine einzigartige Perspektive auf die menschliche Erfahrung bieten. Durch seine literarischen Unternehmungen setzt sich der Autor mit Themen wie Liebe, Verlangen und der Suche nach dem Selbst in einer dynamischen Landschaft auseinander. Sein Schreiben zeichnet sich durch intellektuelle Tiefe und emotionale Resonanz aus und bietet den Lesern eine bereichernde und zum Nachdenken anregende Erfahrung.
Ja, czyli 66 moich miłości
- 228 Seiten
- 8 Lesestunden
Bohater powieści zakłada sobie profil w gejowskim portalu randkowym, za pośrednictwem którego nawiązuje liczne znajomości i romanse. Nie brakuje tu odważnych scen, często jednak przeradzają się one w groteskę, narracja w baśń, a narrator – w czterdziestoletnią kobietę... Najnowsza powieść Żurawieckiego zaskakuje i skrzy się humorem. Potrafi jednak także wzruszyć. I sprowokować do myślenia, naruszając seksualne tabu.
Adam jest trzydziestolatkiem wiodącym mieszczańskie życie, sprawiedliwie dzielone między męża i kochanka. Kiedy mąż odchodzi, Adam poznaje Michała. Pochłonięty nowym życiem główny bohater zaniedbuje pracę i w końcu ją traci. Nie spodziewa się jak wiele to zmieni... Historia Adam przeplata sie z historią Pauliny - kobiety, która kocha wyłącznie gejów.
Książka autora powieści "Trzech panów w łóżku, nie licząc kota". Romans pasywny (Sic! 2005). Zebrane tu "Najsłabsze ogniwo", "Sekstet i Przepołowienie", oparte na wnikliwych obserwacjach dobrze znanego Żurawieckiemu świata polskich gejów, dają tego świata błyskotliwy, realistyczno-ironiczny obraz. Żurawiecki po raz kolejny objawia się w nich jako mistrz ciętego języka i zaskakujących, dynamicznych dialogów, w których aż roi się od odniesień do rozmaitych sfer kultury i rzeczywistości; zarówno tych "wysokich", jak i "niskich" (w tym do popkultury czasów PRL-u).