Autorka, Polka z Pomorza, w latach 80. wyszła za Libijczyka studiującego w Polsce i osiedliła się w jego kraju. Radykalnie odmienne obyczaje, prawo szariatu oraz dyskryminacja kobiet zrujnowały ich związek, przekształcając miłość w koszmar. Muchtar, w Polsce delikatny i tolerancyjny, w Libii stał się władczym mężczyzną, stawiającym żonie chrześcijance wzór w postaci muzułmańskiej matki. Bunt Nadii w obronie własnej godności doprowadził do brutalnej przemocy i planu ucieczki z „islamskiego raju”. Jej dramatyczne losy, opowiedziane pod pseudonimem z obawy przed przeszłością, przeplatają się z interesującymi obserwacjami. Książka, oprócz wątków kryminalnych, stanowi bogate źródło wiedzy o arabsko-muzułmańskiej mentalności oraz obyczajowości, zwłaszcza w kontekście życia rodzinnego. Nadia odzyskała wolność w 1997 roku, a swoje wspomnienia spisała dziewięć lat później, dedykując je nie-muzułmankom planującym związek z muzułmaninem. Ostrzega, że związek może przetrwać tylko pod warunkiem, że nie przekroczą granicy żadnego kraju islamskiego, gdzie nawet najlepszy mąż może stać się tyranem, co narzuca kultura i zasady szariatu.
