Jules Michelet Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

The book offers a historical perspective on the roles of priests, women, and families, emphasizing its significance throughout human history. Originally published over a century ago, it has been meticulously reformatted and retyped for clarity and readability, ensuring that its insights remain accessible to contemporary and future readers. Alpha Editions aims to preserve this important work, presenting it in a modern format rather than as a scanned copy, thus enhancing its longevity and impact.

Michelet koncentruje się na postaci czarownicy, niezmiennej od średniowiecza i starożytności, opisując ją barwnie i dramatycznie. Czarownictwo ukazuje jako formę rebelii przeciwko ustalonemu porządkowi, również temu narzucanemu przez Kościół. Zniewolony lud stworzył postać czarownicy jako remedium na swoje opresje. Michelet przedstawia ją jako lekarkę ludu i prekursorkę medycyny, istniejącą „od czasów rozpaczy”. Krytykuje inkwizytorów, nazywając ich pisma jednostronnymi „bredniami”, a jego romantyczna wizja czarownicy, oblubienicy szatana, ukazuje ją jako postać, która czyniła zarówno dobro, jak i zło. Czarownica była egalitarna, przyjmując wszelkie prośby i żądania. Michelet, krytykując Kościół katolicki, stawia dawną wiarę wyżej niż chrześcijaństwo, zwłaszcza w jego rzymskokatolickim wydaniu. Czarownica to opowieść o duchowym i religijnym przywództwie nad ludem oraz archetypiczna buntowniczka, która za swoją mądrość płaci okrutną cenę: masowe donosy, tortury i śmierć na stosie. W dziele Michelet ukazuje nie tylko pasję, ale także złożoność społecznego porządku i jego ewolucję.

Le premier des manuels d'histoire de l'enseignement secondaire public. Et quelle histoire ! En octobre 1833 paraît un Précis de l'histoire de France jusqu'à la Révolution française. L'auteur, Jules Michelet (1798-1874), âgé de 35 ans, est en pleine possession de son métier d'historien, qu'il consacre désormais au chantier de toute sa vie : l'histoire de France, " pilote du vaisseau del'humanité ".Son Précis figure comme le premier manuel d'histoire de France, appelé à une riche postérité. La rigueur originale de la démarche, la hardiesse contenue de la pensée, la maîtrise frémissante du style confèrent une fraîcheur intacte à cet alphabet de notre passé national." Un petit bijou de style cinglant. "Jean-Pierre Denis, La Vie

Gli storici hanno sempre maltrattato il Michelet di questo capolavoro;sempre i critici letterari lo hanno invece esaltato.Quelli dicono che la sua Strega,la donna della rivolta e del culto notturno,è tutt'al più una generosa invenzione,un simbolo della repressione erotica ottocentesca;questi sono ben lieti di concederlo perchè leggono nelle medesime pagine uno straordinario romanzo,atto di nascita dell'etnografia moderna.La questione sorpassa il libro.Diventa un tema del presente.È lecito separare dalla sua interpretazione simbolica l'intento storico di un'opera,il suo essere-questo-e-quest'altro?E quindi rilevare sue eventuali inadempienze nei confronti delle certezze scientifiche ossia verificabili?Che cosa vuol dire leggere "La strega" come un'opera di letteratura?Qual è il prezzo di una simile riduzione o promozione?

La sorcière avait dix-huit ans ; c'était une belle fille et fort désirable, assez grande de taille, la voix douce et pénétrante. Elle se présenta humblement, " comme une pauvre petite bergerette ", démêla au premier regard le roi, qui s'était mêlé exprès à la foule des seigneurs, et quoiqu'il soutînt d'abord qu'il n'était pas le roi, elle lui embrassa les genoux. Mais, comme il n'était pas sacré, elle ne l'appelait que Dauphin : " Gentil Dauphin, dit-elle, j'ai nom Jehanne la Pucelle. Le roi de cieux vous mande par moi que vous serez sacré et couronné en la ville de Reims, et vous serez lieutenant du Roi des cieux, qui est roi de France ". " Les hommes comme vous sont nécessaires ; puisque les siècles sont des sphinx, il faut qu'ils aient des Oedipes " (lettre de Victor Hugo à Michelet).