Język obrazów filmowych uznawany jest za uniwersalny, co sugeruje, że powinien być zrozumiały dla wszystkich. Jednak w procesie tłumaczenia nowej wersji językowej istotne są nie tylko informacje wizualne, ale także te o podłożu kulturowym. Marek Hendrykowski zauważa, że komunikat filmowy dąży do uniwersalnej zrozumiałości, jednocześnie zachowując cechy swoiste. W filmowym komunikowaniu występują dwa przeciwstawne kierunki: powszechna czytelność i swoista czytelność przekazu. Badanie przekładów filmowych wymaga uwzględnienia aspektów językowych i kulturowych w obu konfrontowanych przestrzeniach, zwłaszcza w nowym kontekście odbiorczym. Rozprawa ta dotyczy problemów tłumaczenia wybranych polskich filmów na język rosyjski. Pokrewieństwo języków polskiego i rosyjskiego może ułatwiać odbiór, ale również stwarza specyficzne trudności. Analizowane przekłady wykorzystują różne techniki tłumaczenia audiowizualnego, uwzględniając ich możliwości i ograniczenia. Skupiam się na problematycznych zjawiskach w dialogach, wynikających z różnic systemowych lub zakorzenienia w kulturze wyjściowej. Materiał obejmuje polskie filmy wojenne z lat siedemdziesiątych oraz współczesne produkcje, wybrane ze względu na popularność i dostępność na rynku rosyjskim, a także ich silne osadzenie w kulturze polskiej oraz profesjonalne tłumaczenie na język rosyjski.
