Margot Engelen Bücher

Op een station in Zuid-Frankrijk nemen een man en een vrouw afscheid. Hij gaat voor een congres naar Antwerpen, zij keert terug naar hun vakantiehuis. Na vijf dagen is ze terug om hem op te halen. Ze wacht tevergeefs. Hij komt niet en is ook niet meer bereikbaar. Wanneer ze hem gaat zoeken, blijkt hij spoorloos verdwenen. Hij laat nog één keer van zich horen: via zijn notaris.

Drie verhalen: -Verhaal over een dorp in Turkije (1986) -Probleem van onsterfelijkheid en schoenen (1987) -De angstkunstenaar (1987)

In de zestien boeken die Marijke Höweler (1938-2006) heeft gepubliceerd komt geen vrolijk mens voor. Toch zijn ze erg vaak om te lachen. Höweler, de 'chroniqueur van het moderne leven' die vooral in de jaren '80 reusachtig populair was, wist als geen ander de kleine tekortkomingen van mensen op een licht-spottende toon aan de kaak te stellen. Als psychologe maar al te bekend met het leed dat wij mensen elkaar en onszelf aandoen - huwelijksproblemen, ouder-kindproblemen, eenzaamheid, onmacht - schreef Höweler in haar beste werk mini-tragedies die uitermate navoelbaar zijn.De titel van haar meest bekende boek, Van geluk gesproken, is juist zo ironisch als de rest van haar oeuvre.In Ik ben geen tegenspreker zijn twee van haar mooiste verhalen gebundeld. Het titelverhaal is een verrassend (zelf)portret van de schrijver als nietsontziende aasgier; het verhaal 'Al wil ik met de paus' gaat over een overspelige pastoor die vrouwenlevens verwoest en dan zelf keurig het klooster in trekt. Om Höweler kun je áltijd lachen, maar nooit zonder mededogen.

In oktober 2010 verscheen de bundel De pronkspiegel met drie eerder in Rusland geschreven reportages, over de wolfskinderen van Königsberg, de laatste sprekers van de Krimtsjakse taal, en 's werelds eerste ruimtebewoners. Het boekje maakt deel uit van de serie Literaire Juweeltjes en is alleen online verkrijgbaar bij Bruna."In Moskou, op de zevende verdieping van een imposante, door Duitse krijgsgevangenen gebouwde flat voor Rode-Legerofficieren, huurde ik na de val van de Sovjetunie een gemeubileerd appartement. Vanaf die plek, waar ik van 1998 tot 2002 als correspondent het nieuws volgde, drong het verleden zich dagelijks aan mij op. In de woonkamer stond een antieke pronkspiegel, die uit een adellijke inboedel leek te komen. Ik vroeg me af welke geschiedenis er achter die spiegel schuilging. Steeds voelde ik me een verzamelaar van verborgen verhalen, die door de nieuwe wind die er in Rusland waaide, stukje bij beetje bloot kwamen te liggen. In deze uitgave zijn drie van die verhalen bijeengebracht. Ze gaan over individuen die verstrikt zijn geraakt in de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw. Toen de machtsblokken Oost en West zich vormden, en koste wat kost in stand gehouden moesten worden, waren ze als eenlingen geofferd voor wat werd gezien als het belang van het naamloze collectief. Om daarna, en dat fascineerde mij het meest, met een onwaarschijnlijke veerkracht alsnog hun ruimte in de geschiedenis op te eisen."

Deze romancyclus speelt zich af in het decadente Haagse milieu dat de schrijver kende als geen ander. Op ontroerende wijze beschrijft Couperus de onvermijdelijke en tragische neergang van de Haags-Indische familie Van Lowe. Derde van vier delen.

Deze novelle is eerder in 1987 verschenen bij uitgeverij Querido.

Verkorte versie van het verhaal "Het goede meer"

De apert zwijgende oma van Judith Koelemeijer, in alle toonaarden zwijgend over de geschiedenis van haar twaalf kinderen, zette in het jaar 2000 de journaliste Judith Koelemeijer aan tot het schrijven van haar familiegeschiedenis die honderdduizenden lezers vond onder de titel Het zwijgen van Maria Zachea.Hoe verschillend gezinsleden zich hun toch gezamenlijk beleefde jeugd herinneren bleek een rijke bron van herkenning voor menig lezer te zijn.In Mijn vader, de familie en ik is het hoofdstuk over de vader van de schrijfster, 'Piet [1942]', aangevuld met een in de ik-vorm geschreven herinnering van Judith Koelemeijer aan haar eigen jeugd, twintig jaar later dan de periode van Het zwijgen van Maria Zachea. Die tekst maakt, hoe kan het ook anders, nieuwsgierig naar de versie van de broer en zus van Judith Koelemeijer! Want wat overkwam de schrijfster nadat ze al haar ooms en tantes had gevraagd naar hún herinneringen aan hun jeugd? "Het was alsof ik een familieportret met een bruusk gebaar in twaalf gelijke delen had geknipt. En hoe ik daarna ook paste: ik kreeg de puzzelstukjes met geen mogelijkheid meer aan elkaar.'Mijn vader, de familie en ik is behalve een prettige aanvulling op Het zwijgen van Maria Zachea eigenlijk verplichte kost voor elke biograaf-in-spe!

Literaire Juweeltjes Reeks:De selectie dierenfabels in "Hekajat" zijn eeuwenoude wijsheden die worden verteld door Bidpa, een wijze Brahmaan die een tirannieke sjah op een wel zeer elegante manier het rechte pad wijst. (Uit het voorwoord van deze bundel).

Geschrapte fragmenten uit "Knielen op een bed violen"

Een verhaal uit de bundel De kwetsuur.

Onderdeel van de literaire juweeltjes. Gouden bergen is een spannend verhaal over een echtpaar met problemen die uitmonden in escalatie.

Drie verhalen over de soms moeilijke relatie tussen een kind en een volwassene.

In Duistere bestemming krijgt de lezer een voorproefje van haar talent: de enigszins naïeve Carlijn wordt door de verknipte Pieter meegenomen naar een plaats waar ze helemáál niet wil zijn....

Bevrijdingsfeest en De dokter en het lichte meisje. Vestdijk lezen vereist enige inspanning, maar dan is de beloning ook groot! Het fragment uit Else Böhler dat als Duits dienstmeisje het Literair Juweeltje van december vormt, is een mooie gelegenheid om (opnieuw) kennis te maken met deze grootheid in de Nederlandse literatuur.

Eén verhaal (Een stad van menselijk formaat) is eerder verschenen in Het Parool. De overige vier verhalen komen uit het voetbaltijdschrift "Hard gras".

Robert en Karin van Loon zijn met vakantie op Mallorca als ze aangesproken worden door een werknemer van het resort Golden Oasis om mee te doen met een loterij. Als blijkt dat ze de hoofdprijs hebben gewonnen, laten ze zich verleiden tot een rondleiding in het resort, maar daar is niets wat het lijkt...

Twee verhalen uit de verhalenbundel "De ketting" (1983), te weten "De nachttrein" en "Welkom in de club". Het titelverhaal komt uit de bundel "Het andere gezicht" (2003).