In de moderne verkiezingscampagne spelen de affiches bij lange na niet meer de rol die zij in het verleden hebben vervuld. De kleurrijke affiches uit de verzuilingstijd waren ideologisch zwaar geladen.In het interbellum kwamen de socialisctische symbolen als rode vlag, fakkel en morgenrood, en communistische als hamer en sikkel, veelvuldig voor, evenals afbeeldingen van strijdbare arbeiders. Tegenstanders van de SDAP en CPN grepen ook naar de metafoor: op de affiches van de katholieke en liberale partijen werd het socialisme meermalen verbeeld als een draak.Na de Tweede Wereldoorlog werden de affiches zakelijker. Met de ontzuiling en de opkomst van de televisie verdween in de loop van de jaren zestig de symboliek vrijwel helemaal. De verbeeldend verpakte ideologische boodschap maakte voorgoed plaats voor koppen van lijsttrekkers in een uitgekiende huisstijl. Het beeldscherm bood veel meer mogelijkheden om de partij te verkopen dan een poster op een verkiezingsbord. Deze ontwikkeling van de verkiezingsaffiches van kunstwerk tot aanplakbiljet wordt uitvoerig beschreven én getoond in Om de stembusDe vele afbeeldingen in kleur geven bovendien een scherp beeld van de partijpolitieke verhoudingen door de tijd heen. Deze unieke verzameling affiches is het resultaat van lang speurwerk in archieven en collecties.
Gerrit Voerman Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)


40 jaar vrij en verenigd
Geschiedenis van de VVD-partijorganisatie
De Volkspartij voor Vrijheid en Democratie werd in 1948 opgericht. In de veertig jaar die sindsdien zijn verstreken, heeft de 'notabelenclub' zich ontwikkeld tot een grote politieke partij. Een groei die gepaard ging met conflicten, voornamelijk over personen en regionale belangen. Ideologische verschillen waren veel minder aan de orde. Het intern functioneren van de partij heeft dan ook altijd de sporen gedragen van een op het individu gerichte ideologie. De spanning tussen de nadruk op persoonlijke vrijheden en de vereniging van partijleden heeft derhalve in de VVD een permanente rol gespeeld. Desalniettemin hebben velen zich in de loop der jaren geschaard achter liberale voorlieden als Oud, Stikker, Wiegel en Nijpels. Deze historische studie gaat uitvoerig in op de organisatorische veranderingen en de gewijzigde persoonlijke verhoudingen binnen de VVD en geeft daarmee een gedetailleerd en boeiend beeld van vier decennia liberalisme in Nederland.