De thigmofiel: het verlangen naar geborgenheid
- 128 Seiten
- 5 Lesestunden






Vergeleken bij alle aandacht voor koken en eten steekt die voor spijsverteren en poepen schril af. Net alsof al wat naar binnen gaat er nooit meer uit komt. Poep bevindt zich in het verdomhoekje waar eerder de seks huisde. Grootste obstakel bij praten over poep is net als toen bij seks de taal: buiten het vulgaire en medische is er weinig jargon. Maar net zoals seks naast voortplanting vooral het genot dient, is ook de ontlasting een bron van voldoening.Poep is een prachtig, veelzijdig onderwerp dat zowel vanuit de biologie en het milieu als vanuit de geschiedenis en de kunsten benaderd kan worden. Het vergt alleen wel de blik van Midas Dekkers, die als geen ander in staat is om van het onwaarschijnlijkste materiaal (dood en vergankelijkheid, rood haar, bestialiteit) boeken te maken die aan het denken zetten en aan het lachen maken. De kleine verlossing is een uniek boek over een zeer alledaags onderwerp: ‘Met de stoelgang is onze taak volbracht.’
Het verschil tussen mensen en insecten is niet zo groot. Dat ontdekt Erik Pinksterbloem als hij op een nacht een schilderij boven zijn bed in stapt. Hij komt terecht in een avontuurlijke, magische wereld van insecten die zich net als mensen gedragen. Op hun beurt willen alle insecten meer weten over de rare tweevoeter die ineens uit de lucht komt vallen en alles over hun gewoontes lijkt te weten.
Midas Dekkers is al zo lang hij zich kan herinneren bewonderaar van roodharige vrouwen. Gewone vrouwen stammen af van de apen, roodharigen echter zijn aan katten verwant, zei Mark Twain ooit, en Midas denkt er niet anders over. Enerzijds zijn ze aaibaar door hun prachtige haar, anderzijds kunnen ze net zo fel uithalen. Geen wonder dat ze Midas Dekkers bekoren. En hem niet alleen. Volgens genetici blijft roodharigheid een erfelijke afwijking, zij het de aardigste die er is. Maar waarin schuilt toch de charme van roodharigheid? Als een blondine de heldin is en de zwartharige de boef, wat is dan een roodharige? Heks? Hoer? Madonna? Misschien schuilt juist in die dubbelzinnigheid haar kracht.Rood is een ode geworden aan die haarkleur die steeds zeldzamer wordt. En waar haal je zo gauw nieuwe roodharigen vandaan, inclusief de sproetjes en de mooie, bleke huid?
Bundeling van een serie interviews die eerder verschenen in weekblad HP/De Tijd. De auteur (1952) begon in 2007 met een serie interviews waarin bekende Nederlanders hun jeugdherinneringen vertellen. Dit leverde behalve een persoonlijk portret van de geinterviewde ook een kleine geschiedenis van Nederland in de twintigste eeuw op. Met onder meer herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog, de bevrijding, de wederopbouwperiode en de jaren vijftig en zestig.
Literatuur is inteelt: voor mensen door mensen. Gaat het eens over dieren, dan zal het wel een kinderboek wezen of - nog erger -een kookboek. Pas tot een fabel verkleuterd of tot voorgerecht gevierendeeld mag een dier de boekenkast in.Wie zou er alleen willen lezen over de gekraagde roodstaart of het negengordelig gordeldier? Waarom dan wel bibliotheken volgeschreven over die ene soort, de mens? Wie het altijd alleen over zijn eigen soort wil hebben, is de provinciaal van het dierenrijk.Lezen doe je om te kijken wat er in een ander omgaat: iemand van het andere geslacht, een ander volk, een andere tijd. En wie is er anderser dan het dier? Kijk door de ogen van de dieren, ruik door hun neuzen en je krijgt er evenzovele werelden bij. Maar dan moet je van de cultuur afdalen naar de natuur. Daar houden schrijvers niet van.In de letteren gebeurt alles vijftig jaar later. Al kijken biologen al een halve eeuw naar het zichtbare gedrag van mensen, en is Freud allang een stripfiguur, toch wroeten de meeste romanschrijvers nog in het onbewuste, in de jeugd op zoek naar trauma’s, in de anus naar fixaties. Maar er zijn er ook die bewijzen dat het wel kan: de ziel van de mens zoeken in de drijfveren van dieren, kijken in de kop van een koe.
„Gesundheit endet, wo der Sport beginnt.“ Dieses Motto hat Generationen von Schulkindern geprägt und führt dazu, dass unsportliche Menschen belächelt und Sporthelden unkritisch verehrt werden. Midas Dekkers, ein bekannter niederländischer Biologe und Bestsellerautor, stellt in diesem Buch die heiligen Kühe der Sport- und Fitnessbewegung infrage. Er argumentiert, dass Sport zwar viele Menschen krank gemacht hat, aber niemanden gesund. Der Mensch hat über 1.500 Jahre ohne Sport gelebt, was ihn als unnötig erscheinen lässt. Im 19. Jahrhundert entstand die Idee, dass der Körper auch den Geist formen kann, was zu einem Körperkult führte, der bis heute besteht und sogar totalitären Regimen gefiel. Dekkers sieht den Geist als Chauffeur eines Fahrzeugs, dessen Bedienung er nicht versteht, und kritisiert, dass Sport nicht das Leben verbessert oder verlängert, sondern im Gegenteil, die Wahrscheinlichkeit eines frühen Todes erhöhen kann. Er bezeichnet die Zeit in Fitnessstudios und beim Joggen als Zeitverschwendung und Geldmacherei. Der Glaube an einen „gesunden“ Körper hat eine Industrie hervorgebracht, die eng mit Regierungen und Versicherungen zusammenarbeitet. Erhellend und polemisch, bietet das Buch eine provokante Perspektive auf die Sportkultur des Jahres 2008.
Deze verzamelbundel van Midas Dekkers bevat de leukste columns over de dieren die wij allemaal in en om het huis aantreffen. Natuurlijk de zelf uitgekozen kater en de liefste hond van de hele wereld, maar ook die vervelende, ongewenste en afzichtelijke beesten die om ons heen leven. Vogels, cavia's, vissen en insecten in allerlei soorten en maten; Midas Dekkers kent ze allemaal.
Midas Dekkers heeft er nooit een geheim van gemaakt dat de poes een speciale plaats bij hem inneemt. En het favoriete dier van de leukste bioloog van Nederland verdient extra aandacht: de krolse kater, de badpoes, de kroegtijger, de knijpkat, de slokop, de troetel, de jaguar en de huistiran zijn slechts enkele van de vele poezen waarmee de lezer kennismaakt.
Uitgegeven bij de gelijknamige fototentoonstelling in de Nieuwe Kerk in Amsterdam, 29 augustus-26 oktober 2003
Ein Ratgeber der etwas anderen Art – mit ironischen Seitenhieben auf die gängigen Erziehungsmethoden. Das Kind unterscheidet sich vom Erwachsenen so sehr wie die Raupe vom Schmetterling, behauptet der niederländische Essayist und Biologe Midas Dekkers. In seinem neuesten Buch befasst er sich mit dem Denkmodell des Menschen, speziell des Kindes. Mit rabenschwarzem Humor veranschaulicht er anhand vieler köstlicher Beispiele, wie Erwachsene mit Kindern umzugehen haben. Damit läutet der Autor nicht etwa das Ende der Pädagogik ein, sondern versucht zu zeigen, wie man ein Kind darin unterstützen kann, eine gute Larve, ein gutes Kind zu werden. Dekkers in Höchstform: rabenschwarzer Humor und grimmige Fabulierkunst
In seinen "Tierischen Geschichten" steckt Midas Dekkers die gute alte Fabel in ein neues Kleid. Mit viel Hintersinn und wenig Respekt, mit fundiertem Fachwissen und rabenschwarzer Ironie erbaut und amüsiert er uns - erzählt uns Dinge von Tieren und Menschen, die wir bei Brehm und Grzimek vergeblich suchen würden.§
Deze verhalenbundel belicht op lichtvoetige wijze alle aspecten van het vaderschap. Openhartig, warm, maar vooral herkenbaar.
Waarom zoenen we onze honden niet? We ademen toch ook de lucht in die zojuist uit hun bekwijlde lijf is gekomen? Waar koopt moeder Natuur die opwindende jarretels? Hoe vrijt een Siamese tweeling? Waarom is de natuur een dom blondje? En waarom is de postbode het ideale hondebrokje?In deze pocketuitgave van De kikvors en de flamingo wordt antwoord gegeven op deze en op talloze andere vragen over het altijd bijzondere en wonderbaarlijke dierenrijk.
Belevenissen van een jongen aan boord van de Sirius, het schip van de milieu-organisatie Greenpeace. Vanaf ca. 11 jaar.
Das Kultbuch zur Vergänglichkeit Der Mensch, das ist nicht Geist, Moral und derlei immaterielles Gespinst. Der Mensch, das ist: Wasser für 60 Kannen Kaffee, Phosphor für 50 Schachteln Streichhölzer, genug Eisen für einen Nagel, ausreichend Kalium für eine Rolle Zündplättchen, so viel Kalk, dass man einen Hühnerstall damit weißeln könnte. Und dieses wundersame Gemisch, ein paar Zutaten haben wir weggelassen, ist ein ständiger Prozess des Werdens und Vergehens, bis ihm Alter und Verfall am Ende den Garaus machen. Der holländische Biologe Midas Dekkers findet diese Perspektive keineswegs erschreckend, ihn belustigen vielmehr die verzweifelten Versuche unsere Fit for Fun-Gesellschaft, sich ewige Jugend zu erkaufen: „Jeder will alt werden, keiner will es sein.“
De avond valt al vroeg in. De sfeerverlichting in de stad brandt. Winkeletalages lachen je uitbundig toe. Op het plein prijst de verkoper zijn kerstbomen aan. Nog even en dan is het kerstmis.Als het jaar ten einde loopt, wordt het vanzelf gezellig. De kinderen drinken dampende chocolademelk, moeder maakt een kerstkrans voor aan de deur en vader richt een plek in voor de boom.'Als het jaar ten einde loopt' is een boek voor het hele gezin met verhalen van alle tijden en plaatsen. Verhalen van gerenommeerde Nederlandse en buitenlandse auteurs, van schitterende illustraties voorzien door uitnemende illustratoren.Uitgave voor Natuurmonumenten.
Korte causerietjes over bijzondere aspecten van het dierenrijk.
Bundeling van korte radiopraatjes over uiteenlopende zaken uit de natuur.
Gebundelde teksten eerder door de VARA uitgezonden in het radioprogramma "Vroege vogels"Samenvoeging van: De koe en andere beesten en De kanarie en andere beesten.
Twintig verhalen van evenzovele auteurs.
Farbfoto-Sachbilderbuch über das Aufwachsen verschiedener Tierkinder.
Tiere sind süß. Wir berühren sie gern, wir streicheln und tätscheln sie, und wir werden von ihnen beleckt und beknabbert. In Sagen und Mythen verschwinden die Grenzen zwischen den Arten oft ganz. Zeus nahm nicht selten Tiergestalt an, um sich einer Geliebten zu nähern. Im Märchen wird der Frosch zum Prinzen, und der Wolf überzeugte als Großmutter. Bei soviel Nähe ist es einleuchtend, dass die Übergänge zum intimeren Austausch manchmal fließend sind. Eine ausgesprochen unterhaltsame Gratwanderung.
De vertederende, guitige of droevige blik van een teddybeer heeft reeds vele harten veroverd. Vaak als kind cadeau gekregen wordt de teddybeer een vriend voor het leven.Voor alle berenliefhebbers selecteerde Novella Uitgeverij verhalen, gedichten en liedjes over (teddy)beren van onder Simon Carmiggelt, Jules de Corte, Judith Herzberg, Willem Wilmink, Hans Andreus, Kees Stip en vele anderen.Een beregoed boek voor jong en oud!
Verhalen van binnen- en buitenlandse auteurs.
Allerlei wetenswaardigheden over ons dagelijks eten, met recepten, proefjes, grappen en dingen om te maken.
Verhalen over honden van hedendaagse nederlandse schrijvers.
Michiel heeft een teddybeer die hem vaak helpt op moeilijke momenten. Als hij te oud wordt om met een beer te spelen, gaat hij op zoek naar een andere fijne vriend.Uitgave ter gelegenheid van de Kinderboekenweek 1985
De verhalen die Dekkers voor de radio las zijn eerder gebundeld in 'De baviaan', 'Het beest', 'De mol' en 'De pinguin'. Deze vier bundels samen vormen 'De mammoet'. Liefst 144 maal zet Midas Dekkers hierin zijn opvattingen uiteen, nu eens cynisch, dan weer vol warmte. Wie het leest kijkt mens en dier nooit meer met dezelfde ogen aan.
Der 14jährige Martin darf seinen Bruder Adrian, Student der Archäologie, auf eine Nordpol-Expedition begleiten. Doch plötzlich wird die Forschungsreise zum lebensgefährlichen Abenteuer: die beiden Bürder müssen miterleben, wie ein Walfangpirat Jagd auf geschützte Wale macht. Beim Versuch, das gnadenlose Abschlachten zu verhindern, wird ihr Schlauchbott von einer Harpune zerfetzt. Die Lage scheint hoffnungslos, doch da gelingt es Adrian, Funkkontakt herzustellen: Ein Schiff der Umweltschutzorganisation "Greenpeace" ist zufällig in der Nähe...Ein Buch, das das Bewußtsein für die bedrohte Tierwelt schärft.
Teksten over dieren zoals de auteur die voor het radioprogramma "Vroege vogels" uitgesproken heeft.
Korte speelse prozaschetsen van poezen.
Dutch