Mehr zum Buch
„Ktoś wydał zduszony krzyk. Wśród siedzących przy stole podniósł się lekki szmer. Ronnie podjął pytania, ale jego głos brzmiał teraz inaczej – przerażony, niepewny. - Czy chcesz powiedzieć, że… kapitan Trevelyan nie żyje? - Tak. Zapadła cisza (…). I wśród tej ciszy stolik znowu ruszył. Wolno i rytmicznie Ronnie odczytywał głośno kolejne litery. M-O-R-D-E-R-S-T-W-O…”. Jest środek zimy. W zasypanej śniegiem, położonej na skarpie nad wrzosowiskami wiosce jeden z domów wynajmuje niejaka pani Willett. Właściciel rezydencji nie do końca rozumie powody, dla których ta tajemnicza dama zdecydowała się zamieszkać na odludziu. Jeszcze bardziej dziwi go, że udaje się jej z powodzeniem organizować lokalne życie towarzyskie. W trakcie jednego ze spotkań zebrani u pani Willett goście zabawiają się w wywoływanie duchów. Zorganizowany z nudów seans spirytystyczny niespodziewanie zamienia się w przepowiednię śmierci – która sprawdza się co do joty!
Buchkauf
Tajemnica Sittaford, Agatha Christie
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2002
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Hardcover)
Hier könnte deine Bewertung stehen.
- Titel
- Tajemnica Sittaford
- Sprache
- Polnisch
- Autor*innen
- Agatha Christie
- Verlag
- Hachette Livre Polska
- Erscheinungsdatum
- 2002
- Einband
- Hardcover
- Seitenzahl
- 275
- ISBN10
- 8371840152
- ISBN13
- 9788371840159
- Reihe
- Schlagwörter
- Belletristik, Krimi & Thriller, Krimi, Thriller, Klassiker, Freundschaft, Britische Literatur, Morde, Klassische Krimis, England, Detektive, Geheimnisse, Geheimnisvoll, mysteriös, Ermittlung, Winter, Kalt, Amateurdetektiv, Spiritualismus, Agatha Christie, Englischer Ländlicher Raum, Schneesturm, Goldenes Zeitalter des englischen Kriminalromans (1920–1939)
- Erstveröffentlichung
- 1931
- Originaltitel
- The Sittaford Mystery
- Bewertung
- 3,75 von 5 Sternen
- Beschreibung
- „Ktoś wydał zduszony krzyk. Wśród siedzących przy stole podniósł się lekki szmer. Ronnie podjął pytania, ale jego głos brzmiał teraz inaczej – przerażony, niepewny. - Czy chcesz powiedzieć, że… kapitan Trevelyan nie żyje? - Tak. Zapadła cisza (…). I wśród tej ciszy stolik znowu ruszył. Wolno i rytmicznie Ronnie odczytywał głośno kolejne litery. M-O-R-D-E-R-S-T-W-O…”. Jest środek zimy. W zasypanej śniegiem, położonej na skarpie nad wrzosowiskami wiosce jeden z domów wynajmuje niejaka pani Willett. Właściciel rezydencji nie do końca rozumie powody, dla których ta tajemnicza dama zdecydowała się zamieszkać na odludziu. Jeszcze bardziej dziwi go, że udaje się jej z powodzeniem organizować lokalne życie towarzyskie. W trakcie jednego ze spotkań zebrani u pani Willett goście zabawiają się w wywoływanie duchów. Zorganizowany z nudów seans spirytystyczny niespodziewanie zamienia się w przepowiednię śmierci – która sprawdza się co do joty!


