Zelfportret als legkaart

Mehr zum Buch

Zelfportret als legkaart is een speurtocht door de werkelijkheden die samen de eigen wereld vormen (de werkelijkheid van de zintuigelijke waarnemingen, van de herinnering, van de rede, van de emotie) in de hoop via deze verkenningen de weg te vinden naar een zo volledig mogelijk bewustzijn. Het is ook een poging zichzelf onvermomd te geven, uit een behoefte aan geestelijke zindelijkheid, waarschijnlijk een gevolg van het inzicht dat de doorsnee roman een privémaskerade is van de gestalten waarin de schrijver zich bewust of onbewust, in wensdroom, actie van afreageren, of gebondenheid aan een bepaald complex, heeft gesplitst. Maar al te zelden komen deze projecties los uit hun troebele voedingsbodem, gaan zij meer dan één mens aan en zijn de verhalen waarin zij zich aan de lezer vertonen gelijkenis. Uit afweer tegen iedere andere soort van romankunst dan die gelijkenis en uit een intense behoefte zich te bezinnen op het hoe en waarom van datgene in zichzelf dat zich in het schrijven manifesteert, is dit boek ontstaan.