Hella Haasse Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Als Hella S. Haasse 1953 in einer Zeitschriftenreportage zufällig von dem rätselhaften Garten Bomarzo nördlich von Rom erfährt, ist dieser noch weitgehend unbekannt. Sie besucht den Park einige Jahre später mit ihrer Familie und ist fasziniert von der Vielgestaltigkeit der Skulpturen und der Mannigfaltigkeit der Anspielungen. Die ausgestellten Monstrositäten wirken wie aus einem Hexenkessel, andererseits ist der Park ein freundlicher, verschlafener Ort. Der Touristenansturm der letzten Jahrzehnte war zu dieser Zeit nicht abzusehen. Die »Grote Dame« der niederländischen Literatur sucht nach den damals noch vollkommen nebulösen Ursprüngen des Gartens, sie erzählt die Orsini-Borgia-Fehde, beschreibt die mythischen Hintergründe der ausgestellten Riesen, Drachen, Monster und Feen und deren symbolische Doppeldeutigkeit. Sie sammelt die spärlichen Informationen über die ehemaligen Besitzer und die Legenden über die Geschichte des Labyrinths. Aber wie eine Inschrift im Park besagt: »Bei Nacht und bei Tag sind wir wachsam, zur Stelle zu hüten vor Ungerechtigkeit diese Quelle.«

Kultúrnohistorická úvaha, ktorá patrí k vrcholom povojnovej nizozemskej esejistiky. Hella S. Haasse patrí k najvýznamnejším autorkám povojnovej severonizozemskej literatúry. Narodila sa v Batavii (dnešná Jakarta), od roku 1938 žila v Amsterdame a začiatkom 1980tych rokov sa presťahovala do Francúzska. Vydala takmer sedemdesiat literárnych diel, z toho vyše dvadsať románov, niekoľko zväzkov poviedok, knižných esejí, autobiografických prác, cestopisov, písala však aj poéziu a divadelné hry. Debutovala novelou s východoindickou témou Oeroeg (1948), krátko nato sa preslávila románom o poslednom stredovekom trubadúrovi Karolovi Orleánskom Les očakávania (1949) a prózou z prostredia talianskej renesancie Šarlátové mesto (1952). K najvýznamnejším dielam autorkinho neskoršieho obdobia patrí historická próza Páni čajových plantáží (1992, po česky 2003) a román Oko kľúča (2002). Za svoju tvorbu získala Hella S. Haasse niekoľko najvyšších domácich literárnych ocenení, jej knihy sú preložené do mnohých jazykov. Po slovensky vyšla v roku 2001 jej historická fikcia Nebezpečná známosť alebo Daalenberské listy (1976) a v roku 2007 existenciálna novela Skrytý prameň (1950).

Eén jaar vóór Oeroeg, haar 'officiële' prozadebuut, had Hella S. Haasse al een roman gepubliceerd: Kleren maken de vrouw. Omdat ze het boek in opdracht schreef, wordt het niet tot de kern van haar literaire werk gerekend - maar het is nog altijd een genoegen om het te lezen.In Kleren maken de vrouw woont Reina met haar vriendin Abbie op kamers in Amsterdam. Ze volgen een mode-opleiding en Reina blijkt een groot talent te zijn. Zij stoot de afgunstige Harriët van de troon, die wel de capaciteit maar niet het goede karakter heeft om een beroemde ontwerper te worden.Kleren maken de vrouw is een geestige roman over jonge vrouwen die in de mode willen, over blinde ambitie, mooie modellen en dito jurken.

Kroniek op basis van documenten over de politieke situatie in de Republiek in de tweede helft van de 18e eeuw, met bijzondere aandacht voor de rol van de politicus Joan Derk van der Capellen tot den Poll (1741-1784).

Hella S. Haasse (1918) en Willem Nijholt (1934) werden beiden geboren op Java en brachten hun kindertijd door in Nederlands-Indië. Hella vertrok in 1938 naar Nederland om te studeren, Willem maakte als kleine jongen in Indië de oorlog mee. Hij belandde in een Japans interneringskamp en kwam pas in december 1945 vrij. Hun leven lang delen zij de liefde voor hun geboorteland met elkaar. In 2004 begon Willem Nijholt zijn herinneringen op te schrijven. Hij schrijft over het paradijselijke Indië en zijn aangrijpende kampervaringen, over zijn liefde voor het toneel en het omgaan met een ernstige ziekte. In de meeslepende verhalen die hij Hella S. Haasse vertelt, bewondert hij en maakt hij zich boos – beide met bonzend hart. 'Uit Willem Nijholts brieven blijkt zijn plezier in het onder woorden brengen van alles wat hem bezighoudt. Ze vormen in de eerste plaats een spontaan en onbevangen opgeschreven zelfportret.' Hella S. Haasse

Eveline Stoel- Asta's ogen'De levenskracht van een Indische familie' is de ondertitel van deze aardige documentatie van het Indo-Europeze gezin Hoyer voor de oorlog, tijdens, er na en vanaf 1955 in Nederland.Een bemiddelde familie die met bediendes en een vrije levensstijl geniet van het goede leven in het vooroorlogs Indië. Tijdens de oorlog weten ze uit handen van de Jappen te blijven. Daarna tijdens de bersiap en de politionele acties verandert er veel en wordt het leven zeer moeizaam. Tot vader George in een vergeldingsactie wordt vermoord.In 1955 gaat Asta met haar zes kinderen terug naar Nederland. Ze houdt het hoofd met moeite boven water en krijgt nog een zevende kind. Ze redden het dankzij de ferme vasthoudendheid van Asta.Wat me vooral bijblijft is de hartelijke en onvoorwaardelijke hechtheid van het gezin. Die met heerlijke maaltijden altijd weer een feestje gezellig weet te maken. De Indonesische politieke geschiedenis op de achtergrond is nooit te lang, daardoor wat summier maar interessant genoeg. Toch werd ik nergens echt het verhaal ingetrokken. Het blijft wat vertelt [door de vrouw van een van Asta's kleinzoons] en is soms wat saai en kabbelend. Toch las ik het achter elkaar uit omdat ik benieuwd was naar Asta's lotgevallen.

Zeven verhalen die alle een prachtige, geheimzinnige, haast mysterieuze sfeer bezitten.

Tips en voorbeelden voor het schrijven van literair proza, mede aan de hand van interviews met Hella Haasse, A.F.Th. van der Heijden, Tom Lanoye, Margriet de Moor, Thomas Rosenboom en K. Schippers.