Joris Vermeulen Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Gabe Habash erzählt eine Geschichte über das Alleinsein, die Besessenheit, das Ringen und den Wunsch, etwas Großes zu Schaffen. Sein Held Stephen Florida hat nicht sehr viel, er hat z. B. keine Eltern mehr. Aber er hat einen Sport, den er liebt, das Ringen. Eine letzte Saison noch liegt an seinem College in North Dakota vor ihm. Während Stephen sich müht, von Sieg zu Sieg zu eilen, gelingt ihm abseits der Matte gar nichts: Sein einziger Freund ist auf dem Sprung, seine Freundin eine Ablenkung, die er sich nicht erlauben kann. Als eine Verletzung ihn zu einer Winterpause zwingt, ringt er alleine mit sich und seinen Traumata.

Het is begin jaren zeventig als de jonge Engelsman Tom Michell vakantie viert in Uruguay. Vlak voordat hij in Buenos Aires zijn eerste baan als leraar op een kostschool zal aanvaarden, verblijft hij enkele dagen in een badplaats aan zee. Wanneer hij over het strand loopt, ziet hij honderden met olie besmeurde pinguïns liggen. Allemaal dood, op één na. Tom besluit deze pinguïn te redden en neemt hem mee naar zijn smetteloze appartement, waar hij het arme beest van alle olie probeert te ontdoen. Hij lapt hem weer op, maar als Tom de pinguïn terugbrengt naar het strand wil het dier hem niet meer verlaten. Er zit niks anders op: Tom neemt de volgzame pinguïn, die hij Juan Salvador noemt, mee naar de kostschool, waar hij de harten verovert van docenten en scholieren. Zo begint een geestig, ontroerend en hartverwarmend verhaal over een bijzondere vriendschap tussen een mens en een dier.

`Ik ben een van de weinigen die het geluk hebben gehad te ontsnappen aan een dergelijke moordenaar. Het vertellen van dit verhaal is voor mij een noodzaak en als ik al de moed heb om deze hellegang te reconstrueren, dan is het vooral opdat rechters pedofielen niet langer vrijlaten wegens 'goed gedrag', en zonder enige waarschuwing.' Sabine Dardenne is twaalf jaar oud als ze door Marc Dutroux en zijn handlanger van haar fiets wordt gesleurd, in een busje wordt gedrogeerd en naar een onbekend huis wordt gebracht. Wat Sabine daar moet ondergaan is vreselijk. Zij moet zich uitkleden, Dutroux doet haar een ketting om de hals en bindt haar daarmee aan een bed. Na een paar dagen wordt Sabine naar een kelder overgebracht, waar ze in de tijd die volgt steeds weer wordt lastig gevallen door Dutroux. Aan het eind van haar gevangenschap krijgt ze gezelschap van Laetitia Delhez en enkele dagen later worden de meisjes door de politie bevrijd. Ik was twaalf en ik fietste naar school is een buitengewone getuigenis van een jonge vrouw die tachtig dagen doorbracht in gevangenschap voordat zij van de dood werd gered. Sabine Dardenne schreef dit boek opdat de stem van de slachtoffers eindelijk gehoord zal worden en de fascinatie voor dit soort monsters voor altijd zal verdwijnen.

Een bejaarde Amerikaanse man van Japans-Koreaanse afkomst laat eindelijk zijn gevoelens over zijn ervaringen in het Japanse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog toe.

A journey into the heart of Sicily, using art, food, history and literature to shed light on southern Italy's legacy of political corruption and violent crime. The book takes as its starting point the ongoing trial of seven-times Prime Minister Giulio Andreotti.